Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

H γεύση της θάλασσας

 «Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις» διαπίστωνε γνωστό brand σε διαφήμισή του.

Αλήθεια; αναρωτιέμαι εγώ, χωρίς ειρωνεία και βρίσκοντας τη διαπίστωση ενδιαφέρουσα προσπαθώ να αποφασίσω τη γεύση της δικής μου ζωής.

Δε δυσκολεύομαι καθόλου. Ευτυχώς.

Η αγαπημένη μου γεύση είναι αυτή της θάλασσας και το αποφασίζω αμέσως.

Η γεύση της ζωής μου θέλω να είναι αλμυρή. Παντού και πάντα μπορώ να ανακαλώ το συναίσθημα της απόλυτης ευτυχίας και ολοκλήρωσης που αισθάνομαι ξαπλωμένη ανάσκελα,  με το αλμυρό νερό της να καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το πρόσωπο μου και τα άκρα μου ελεύθερα και χαλαρά, να παραμένουν ωστόσο τεντωμένα, τι παράξενη αντίθεση, στην επιφάνειά της και το μόνο που ακούω να είναι η αναπνοή μου.

Φωτο : Dimitri Flâneur

Τη γεύση αυτού του συναισθήματος θέλω λοιπόν εγώ να δώσω στη ζωή μου. Λίγα λεπτά απόλυτης, υπέροχης απομόνωσης κι όμως τόσο παρούσα, εκτεθειμένη στον ήλιο, με μόνη παρέα τον εαυτό μου και ας κολυμπούν δίπλα και γύρω μου και άλλοι πολλοί.

Νομίζω ότι στη θάλασσα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, μπορείς πάντα να βρεις μια γωνιά ολότελα δική σου, μέσα στην τόση ευρυχωρία της. Και ας κυνηγούν τα παιδάκια τα φουσκωτά τους και ας κυνηγούν οι ενήλικες τα φουσκωτά και τα παιδάκια τους,  φωνάζοντάς τους να μην απομακρυνθούν.  Και ας πλατσουρίζουν οι παρέες των εφήβων συζητώντας και γελώντας δυνατά σε απόσταση αναπνοής. Και ας περιφέρονται και οι υπόλοιποι στην ακροθαλασσιά με τα πλαστικά τους ποτήρια με τον καφέ στο χέρι, όταν δεν μιλούν στο κινητό,  ή όταν δεν παίζουν ρακέτες.

Τόση κίνηση και φασαρία, τόσα δρώμενα και ωστόσο εγώ υπέροχα μόνη.  Μέχρι να σηκώσω το κεφάλι και το σώμα μου, να ζαλιστώ για τα πρώτα λίγα δευτερόλεπτα, να τους δω, να χαμογελάσω και να βουτήξω γρήγορα,  βαθιά στο νερό.

Φωτο : Dimitri Flâneur

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ποιητής με την μικρασιατική καταγωγή, Γιώργος Σεφέρης, διάλεξε από τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου μόνο τη φράση: «έστιν θάλασσα – τίς δε νιν κατασβέσει;», που το απέδωσε: «Τη θάλασσα τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;»

Ευτυχώς κανείς θα του απαντούσα, αν μπορούσα.

Charles Trenet – La Mer

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Αποξένωση

Συχνά, παιδιά γνωστών και φίλων, που διανύουν τα ηδονικά, μετεφηβικά χρόνια, εκφράζουν το…

Δημήτρης Κούμανης 05.03.2019

Περί γεύσης ο λόγος

Το κείμενο του fashion designer Paul Smith στο περιοδικό της Air France – τεύχος Φεβρουαρίου, αφορά τη γεύση…

Δημήτρης Κούμανης 22.02.2019

Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Ο χειμώνας τον βάραινε όλο και πιο πολύ. Κρύο και βροχή, ατέλειωτη βροχή που άπλωνε παντού…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 16.02.2019

Μυστικά του εδάφους

“Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση…

Δημήτρης Κούμανης 06.02.2019