Scroll to top 
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

H γεύση της θάλασσας

 «Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις» διαπίστωνε γνωστό brand σε διαφήμισή του.

Αλήθεια; αναρωτιέμαι εγώ, χωρίς ειρωνεία και βρίσκοντας τη διαπίστωση ενδιαφέρουσα προσπαθώ να αποφασίσω τη γεύση της δικής μου ζωής.

Δε δυσκολεύομαι καθόλου. Ευτυχώς.

Η αγαπημένη μου γεύση είναι αυτή της θάλασσας και το αποφασίζω αμέσως.

Η γεύση της ζωής μου θέλω να είναι αλμυρή. Παντού και πάντα μπορώ να ανακαλώ το συναίσθημα της απόλυτης ευτυχίας και ολοκλήρωσης που αισθάνομαι ξαπλωμένη ανάσκελα,  με το αλμυρό νερό της να καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το πρόσωπο μου και τα άκρα μου ελεύθερα και χαλαρά, να παραμένουν ωστόσο τεντωμένα, τι παράξενη αντίθεση, στην επιφάνειά της και το μόνο που ακούω να είναι η αναπνοή μου.

«Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις» διαπίστωνε γνωστό brand σε διαφήμισή του. Αλήθεια; αναρωτιέμαι εγώ χωρίς ειρωνεία και βρίσκοντας τη διαπίστωση ενδιαφέρουσα προσπαθώ να αποφασίσω τη γεύση της δικής μου ζωής.

Φωτο : Dimitri Flâneur

Τη γεύση αυτού του συναισθήματος θέλω λοιπόν εγώ να δώσω στη ζωή μου. Λίγα λεπτά απόλυτης, υπέροχης απομόνωσης κι όμως τόσο παρούσα, εκτεθειμένη στον ήλιο, με μόνη παρέα τον εαυτό μου και ας κολυμπούν δίπλα και γύρω μου και άλλοι πολλοί.

Νομίζω ότι στη θάλασσα, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, μπορείς πάντα να βρεις μια γωνιά ολότελα δική σου, μέσα στην τόση ευρυχωρία της. Και ας κυνηγούν τα παιδάκια τα φουσκωτά τους και ας κυνηγούν οι ενήλικες τα φουσκωτά και τα παιδάκια τους,  φωνάζοντάς τους να μην απομακρυνθούν.  Και ας πλατσουρίζουν οι παρέες των εφήβων συζητώντας και γελώντας δυνατά σε απόσταση αναπνοής. Και ας περιφέρονται και οι υπόλοιποι στην ακροθαλασσιά με τα πλαστικά τους ποτήρια με τον καφέ στο χέρι, όταν δεν μιλούν στο κινητό,  ή όταν δεν παίζουν ρακέτες.

Τόση κίνηση και φασαρία, τόσα δρώμενα και ωστόσο εγώ υπέροχα μόνη.  Μέχρι να σηκώσω το κεφάλι και το σώμα μου, να ζαλιστώ για τα πρώτα λίγα δευτερόλεπτα, να τους δω, να χαμογελάσω και να βουτήξω γρήγορα,  βαθιά στο νερό.

«Η ζωή έχει τη γεύση που της δίνεις» διαπίστωνε γνωστό brand σε διαφήμισή του. Αλήθεια; αναρωτιέμαι εγώ χωρίς ειρωνεία και βρίσκοντας τη διαπίστωση ενδιαφέρουσα προσπαθώ να αποφασίσω τη γεύση της δικής μου ζωής.

Φωτο : Dimitri Flâneur

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο ποιητής με την μικρασιατική καταγωγή, Γιώργος Σεφέρης, διάλεξε από τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου μόνο τη φράση: «έστιν θάλασσα – τίς δε νιν κατασβέσει;», που το απέδωσε: «Τη θάλασσα τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει;»

Ευτυχώς κανείς θα του απαντούσα, αν μπορούσα.

Charles Trenet - La Mer

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

σχεδόν 5 π.μ.

14 ημέρες εγκλεισμού, δεν είναι εύκολο πράγμα, δύσκολα περνάει ο χρόνος. Ότι κι αν αποφασίσω να κάνω, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνει ημιτελές. Το μυαλό φεύγει, σχεδόν αδύνατο να εστιάσω σ’ ένα πράγμα, να συγκεντρωθώ.

Δημήτρης Κούμανης 29.03.2020

Changes

Το ότι η γη νοσεί -ανίατα σχεδόν- το είχε διαγνώσει κίολας από το 1912 ο νομπελίστας δρ. Αλέξις Καρέλ.

Βένια Ρούφα 24.03.2020

Reset στις ζωές μας

Η σημερινή ημέρα, είναι ξεχωριστή. Σαν σήμερα πριν καιρό, ξεκίνησε ένα ταξίδι τόσο συναρπαστικό, που και στα βράχια να πέσει το πλοίο…χαλάλι. Έχω ρουφήξει το μεδούλι της ζωής, νιώθω ευγνωμοσύνη για τις όμορφες στιγμές. Όμως οι άνθρωποι είμαστε αχόρταγοι, θέλω κι άλλο, γι’ αυτό συνεχίζω να ονειρεύομαι.

Δημήτρης Κούμανης 18.03.2020

Δωσ’ μου το χέρι σου…

Μπροστά στην αβεβαιότητα και την διάχυτη ανησυχία, ίσως κάποια από όσα γράφω να ενοχλήσουν, μα πιστεύω ακράδαντα, ότι το “σενάριο” που ζούμε έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.

Δημήτρης Κούμανης 12.03.2020