Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Κωνσταντίνα Ζέρβα


Αρθρογράφος

Η ζωή όπως την ξέρουμε

Η ζωή όπως την ξέρουμε

Πέταξε το βιβλίο του με μανία στο πάτωμα!
“Ούτε αυτό λειτουργεί τελικά ”, μονολόγησε. Τόση ώρα προσπαθούσε να βρει τρόπο να μην σκέφτεται προγραμματισμένα, αλλά δεν τα κατάφερνε.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 15.09.2019
Προσωπικές επιλογές

Προσωπικές επιλογές

Φίλη που αγαπούσε και εμπιστευόταν χρόνια της μίλησε για την απόλυτα σωστή επιλογή: “επιστρέφεις στο επάγγελμα που γνωρίζεις πολύ καλά, διότι από αυτό προέρχεσαι, με ένα κανονικό ωράριο της τάξεως των 9 και 10 ωρών ημερησίως, γιατί αυτό θα σου προσφέρει αξιόλογα χρήματα και τη ζωή που επιτέλους θέλεις! Κυρίως όμως την ανεξαρτησία σου! Θα μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ!!!”.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 01.06.2019
Γεύση απώλειας

Γεύση απώλειας

Μας θυμάμαι στο Θησείο. Καλοκαίρι. Σε τραπεζάκια με λίγη σκιά, γιατί θέλαμε ήλιο. Να μας χτυπάει το πρόσωπο, να μας ζεσταίνει την καρδιά. Κυρίως όμως να αντανακλά και να παραμορφώνει τα προβλήματά μας. Να πίνουμε το κόκκινο κρασί μας. Χωρίς απαίτηση για συγκεκριμένη ετικέτα. Ότι είχε το μαγαζί να μας προτείνει. Αρκεί να μην είναι στυφό, πεταγόμουν εγώ. Αρκεί να είναι κόκκινο, πεταγόσουν και εσύ. Γέλια. Σκουντήματα.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 07.04.2019
Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Ο χειμώνας τον βάραινε όλο και πιο πολύ.
Κρύο και βροχή, ατέλειωτη βροχή που άπλωνε παντού την υγρασία της. Ο δρόμος του στενού που έμενε ήταν πράσινος από την υγρασία. Για φαντάσου, σκεφτόταν κάθε φορά που τον έβλεπε, βγαίνοντας ή επιστρέφοντας στο σπίτι, σα να μη ζω στην πόλη. Σα να ζω στην ύπαιθρο, δίπλα σε ποτάμι, μονολογούσε.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 16.02.2019
Η γεύση των σταθμών

Η γεύση των σταθμών

Αγαπώ πολύ τα λιμάνια και τους σταθμούς. Πιο πολύ τους σταθμούς. Ανακαλούν στη μνήμη μου τρυφερό παρελθόν με αγαπημένο. Μας βλέπω πάντα εκεί. Με τα εισιτήρια στο χέρι, ώρα νωρίτερα από αυτήν της αναχώρησης, για να εξουδετερώσουμε την αγωνία του μη τυχόν και γίνει κάτι και δεν προλάβουμε να φύγουμε τελικά. Ήταν η ανάγκη να νιώθουμε ότι μπορούσαμε ανά πάσα στιγμή το επιλέξουμε να φύγουμε και ας μην φεύγαμε ποτέ.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 11.01.2019
Tα παράθυρα ψηλά

Tα παράθυρα ψηλά

Moυ αρέσει να κοιτάω ψηλά στα παράθυρα των σπιτιών όταν περπατάω στο δρόμο. Ψάχνω τις κουρτίνες που είναι μισάνοιχτες για να δω μικρές γωνιές και λεπτομέρειες του χώρου. Μία λάμπα αμπαζούρ που φαίνεται μισή. Ένα μικρό κομμάτι από το ταβάνι. Μία πλάτη από καρέκλα. Ένας πίνακας με θέμα που δεν ξεχωρίζει από μακριά, αλλά ευτυχώς είναι μικρός και έτσι φαίνεται ολόκληρος πίσω από τη μισάνοιχτη κουρτίνα. Μία ψηλή καμάρα βαθιά στο χώρο.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 30.12.2018
Τα θέλω μας

Τα θέλω μας

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ” τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 14.12.2018
Στην υγειά μας Κατερίνα

Στην υγειά μας Κατερίνα

Αποφασίζεις ότι θα τις εγκαταλείψεις. Το επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου ξανά και ξανά, μάλλον μέχρι να πειστείς να το πιστέψεις. Μέχρι να ανακαλύψεις, πολύ σύντομα, ότι για ακόμα μία φορά δεν τα κατάφερες. Ξέρεις ότι τριγυρνούν κάπου εκεί γύρω, αλλά τις αποφεύγεις με τέχνη. Τόσο που μοιάζει σχεδόν σαν να τις προκαλείς.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 29.11.2018
Συναντήσεις

Συναντήσεις

Συναντήθηκαν χωρίς να το έχουν σχεδιάσει. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Ήταν στον προθάλαμο ενός νοσοκομείου ή μήπως ενός ξενοδοχείου; Νοσοκομείου ή ξενοδοχείου; έχει τεράστια διαφορά! Μην το αναφέρεις σαν να είναι συνώνυμα. Ακούστηκε…. Η επαφή κάνει την τεράστια διαφορά. Απαντήθηκε…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 23.11.2018
Απολλώνιο Πρόβλημα

Απολλώνιο Πρόβλημα

Ο εσώτερος εαυτός σε κάνει καμιά φορά, όπως ενδεχομένως θα έλεγε και ο Σεφέρης σε ελεύθερη απόδοση, να νιώθεις ξένος παντού. Ακόμα και ανάμεσα σε όσα θα πίστευες ότι είναι τα περισσότερο δικά σου. Είναι αυτό το μέσα που πετάγεται άξαφνα στις πιο “στρωμένες” δήθεν στιγμές σου και πιέζει να βγει προς τα έξω.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 13.11.2018
Αγωνίες

Αγωνίες

“Γιατί πρέπει να ηττηθούμε για να ευτυχήσουμε; Γιατί πρέπει να έχουμε ηττηθεί για να χαρακτηριστούμε σημαντικοί, με βάθος και φορείς μίας ουσιαστικής, με νόημα, ζωής;”
θέτει το ερώτημα αγαπημένη φίλη & το αφήνει να πλανάται πάνω από τα γεμάτα με κρασί ποτήρια της υπόλοιπης παρέας, καθώς εκείνη γεμίζει και πάλι το δικό της.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 03.11.2018
Η γεύση της συγκίνησης

Η γεύση της συγκίνησης

Όσο μεγαλώνουμε μας συγκινούν όλο και λιγότερα πράγματα. Ίσως δεν είμαστε αρκετά διαθέσιμοι στη συγκίνηση. Μπορεί και να την μπερδεύουμε με την ευαισθησία και να φοβόμαστε το χαρακτηρισμό του ευάλωτου γιατί και αυτόν μπορεί να τον μπερδεύουμε με την αδυναμία.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 23.10.2018
Τα λόγια που δεν μιλήσαμε

Τα λόγια που δεν μιλήσαμε

Τα λόγια που δεν μιλήσαμε με τους ανθρώπους που συναντήσαμε και αγαπήσαμε στοιχειώνουν την ελευθερία μας, γιατί δημιουργούν ανησυχία.

Που πήγαν αυτοί που μοιραστήκαμε κατά καιρούς τη ζωή μας μαζί τους όταν αποφάσισαν να φύγουν από μας;

Κωνσταντίνα Ζέρβα 16.10.2018
Διάλογοι δίχως πλήξη

Διάλογοι δίχως πλήξη

Oι διάλογοι που αγαπήσαμε έχουν κάτι από τη γεύση του έρωτα που χάσαμε…

«Με τρομάζει η πλήξη των διαλόγων μας με τους άλλους» μοιράζομαι με έναν από αυτούς τους άλλους και με κοιτάζει μειδιάζοντας έκπληκτος!

Κωνσταντίνα Ζέρβα 09.10.2018
9:30 π.μ.

9:30 π.μ.

Από το διπλανό τραπέζι ξαφνικά ακούστηκαν γέλια. Εννιά & μισή το πρωί. Στις άβολες καρέκλες του υπαίθριου χώρου ενός ξενοδοχείου, με την απίστευτα όμως βολική του θέα στη θάλασσα. Ήταν λίγο μετά τις πρώτες γουλιές του πρώτου καφέ της ημέρας. Τότε ακριβώς ακούστηκαν εκείνα τα γέλια. Δεν γύρισα αμέσως

Κωνσταντίνα Ζέρβα 30.09.2018
Η γοητεία του ταξιδιού

Η γοητεία του ταξιδιού

O στίχος του Καρασούλου: «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει…..» από τη ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, νομίζω ότι γράφτηκε για μένα.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 20.09.2018
Loading