Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

The Light Will Stay On

Διανύω μια περίοδο, αναπάντεχης κούρασης. Μου αρέσει και αγαπάω τη δουλειά μου, όμως υπάρχουν στιγμές, που νιώθω τα πόδια μου να μην με κρατούν άλλο όρθιο. Η πλάτη κι ο αυχένας μου πονάνε, από τις ώρες που περνάω γράφοντας. Όμως συνεχίζω με περίσσεια ορμή να διαβάζω, να γράφω, να παίρνω συνεντεύξεις, να δοκιμάζω και να επιλέγω κρασιά.

Μετά από 20 χρόνια κατάλαβα, ότι η ενασχόληση με την τουριστική βιομηχανία δεν με σηκώνει, έκανα στροφή 180 μοιρών και βρήκα το κρασί (ή μήπως το κρασί βρήκε εμένα;) για να νιώσω ότι κάνω κάτι δημιουργικό. Τώρα δεν σηκώνω τα χέρια, δεν σταματώ, συνεχίζω ακάθεκτος.

Το περασμένο Σάββατο είχα προγραμματίσει να κατέβω στη δυτική Αχαϊα, να συναντήσω στο οινοποιείο του, τον Παναγιώτη Δημητρόπουλο (Sant’Or). Με ελάχιστες ώρες ύπνο και μπόλικη δόση καφέ, έφτασα στις 11:55’.
Με τον Παναγιώτη ουσιαστικά δεν γνωριζόμασταν. Είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο, είχαμε αναπτύξει εμπορική συνεργασία περιορισμένης κλίμακας, όμως μέχρι εκεί.

Διανύω μια περίοδο, αναπάντεχης κούρασης. Μου αρέσει και αγαπάω τη δουλειά μου, όμως υπάρχουν στιγμές, που νιώθω τα πόδια μου να μην με κρατούν άλλο όρθιο. Η πλάτη κι ο αυχένας μου πονάνε, από τις ώρες που περνάω γράφοντας. Όμως συνεχίζω με περίσσεια ορμή να διαβάζω, να γράφω, να παίρνω συνεντεύξεις, να δοκιμάζω και να επιλέγω κρασιά.

Μετά από 20 χρόνια κατάλαβα, ότι η ενασχόληση με την τουριστική βιομηχανία δεν με σηκώνει, έκανα στροφή 180 μοιρών και βρήκα το κρασί (ή μήπως το κρασί βρήκε εμένα;) για να νιώσω ότι κάνω κάτι δημιουργικό. Τώρα δεν σηκώνω τα χέρια, δεν σταματώ, συνεχίζω ακάθεκτος.

Το περασμένο Σάββατο είχα προγραμματίσει να κατέβω στη δυτική Αχαϊα, να συναντήσω στο οινοποιείο του, τον Παναγιώτη Δημητρόπουλο (Sant’Or). Με ελάχιστες ώρες ύπνο και μπόλικη δόση καφέ, έφτασα στις 11:55’.
Με τον Παναγιώτη ουσιαστικά δεν γνωριζόμασταν. Είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο, είχαμε αναπτύξει εμπορική συνεργασία περιορισμένης κλίμακας, όμως μέχρι εκεί.

Με περίμενε στην πόρτα με την οικογένειά του, έσπασε γρήγορα ο πάγος και ξεκινήσαμε τη συζήτηση, για το άρθρο που έχω να γράψω, στον προσεχή Οινοχόο της Καθημερινής.
Το κεφάλαιο βιοδυναμισμός, στη θεωρία το γνωρίζω ικανοποιητικά. Έχω διαβάσει σχετικά, έχω συναναστραφεί με σημαντικούς Έλληνες και ξένους οινοπαραγωγούς, έχω συνομιλήσει στο διάσημο Clos de la Coulée de Serrant με το Nicolas Joly και πάνω απ’ όλα, έχω επισκεφθεί αρκετές εκθέσεις του είδους. Άλλα κρασιά μου αρέσουν κι άλλα όχι. Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με την πρακτική καλλιέργειας και οινοποίησης που ακολουθούν, μα με τις ποικιλίες και τον τρόπο που οινοποιεί καθένας. Κι έτσι πρέπει να είναι, αλίμονο αν όλοι ταίριαζαν στον ουρανίσκο μου.

The Walkabouts - The Light Will Stay On

Εκείνο που με κουράζει, είναι όταν ξεκινούν να μιλούν για τις συμπαντικές δυνάμεις. Δεν φταίνε οι άνθρωποι, εγώ φταίω που είμαι επιφυλακτικός και ορθολογιστής, θέλω να πατάω γερά στη γη, χωρίς να αφήνομαι.
Ε λοιπόν, αυτό συνέβαινε μέχρι το περασμένο Σάββατο το μεσημέρι. Η ώρα πέρασε γρήγορα κι ευχάριστα συνομιλώντας με τον Παναγιώτη. Τα είπαμε, δοκιμάσαμε και ξεκίνησα να επιστρέψω. Λίγα εκατοντάδες μέτρα αφού άφησα πίσω μου το οινοποιείο, σταμάτησα μαγεμένος να θαυμάσω το επιβλητικό όρος Σκόλλις. Πόσα όμορφα πράγματα υπάρχουν γύρω μας και δεν γνωρίζουμε τίποτα γι’ αυτά;


Κινούμενος στην παραλιακή λεωφόρο, πριν στρίψω στο δρόμο που κατοικώ, αντικρίζω αυτή την υπέροχη εικόνα στ΄αριστερά μου και αμέσως αλλάζω κατεύθυνση. Σταθμεύω με μέτωπο στη θάλασσα και βγαίνω από το αυτοκίνητο. Παίρνω μια βαθιά ανάσα ελευθερίας. Κάθομαι ώρα στο πεζούλι, το φως έχει πλέον χαθεί. Μέσα μου, ένα άλλο φως έχει ανάψει. Είναι η συζήτηση με τον Παναγιώτη, οι πρακτικές που ακολουθεί, η πραότητα, η ισορροπία που αισθάνθηκα ότι έχει βρει στη ζωή του. Νιώθω μικρός, μικροσκοπικός, ασήμαντος μέσα στο σύμπαν.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Respect

Εκτιμώ, σέβομαι και παραδέχομαι τον Γιάννη, πολύ περισσότερο από τα χρόνια που τον γνωρίζω. Αν οι γνώσεις του με γοήτευσαν, το ήθος του με κέρδισε.

Δημήτρης Κούμανης 23.01.2020

Έχει σοφία η γνώμη της Σοφίας

Υπάρχουν άνθρωποι, που χωρίς να έχουν πρωτεύοντα ρόλο στην καθημερινότητά μας, διαπιστώνουμε κάποια στιγμή, ότι μας είναι εξαιρετικά σημαντικοί.

Δημήτρης Κούμανης 11.01.2020

Εβίβα!

Μεγάλη, παλιά και πολύπλοκη ιστορία το οινόπνευμα στη ζωή μου. Σε όλες τις χαρούμενες στιγμές που φέρνω στη μνήμη μου, αισθητή η παρουσία του.

Δημήτρης Κούμανης 28.12.2019

Σάμος

Πάει καιρός που έχω να γράψω, όχι ότι δεν έχω πράγματα στο κεφάλι μου, μα γιατί μου το απαγόρεψε ο γιατρός.

Δημήτρης Κούμανης 22.12.2019