Scroll to top
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Το καλοκαίρι που κράτησε λίγο

Το καλοκαίρι που κράτησε λίγο

Πέρνα από το σπίτι, θα πάρω ένα μπουκάλι κρασί να το πιούμε στη λίμνη.  

Η λίμνη.  

Η λίμνη είναι δίπλα, περνάς την πλατεία και ακολουθείς ένα πλακόστρωτο μονοπάτι μέσα από πυκνή βλάστηση που σε βγάζει στις όχθες της.  

Lago Maggiore, η “μεγαλύτερη λίμνη”. Προορισμός για λίγους στο παρελθόν, για πολλούς σήμερα. Σήμερα για μας. 

Καθίσαμε στην προκυμαία. Ακούγονται φωνές. Ακούγεται μια κιθάρα. Μια φωτιά στην παραλία.  

Ανοίξαμε το μπουκάλι. Κόκκινο. Γιατί το κρασί, και το καλοκαίρι μπορεί να είναι κόκκινο. Γιατί το καλοκαίρι στη λίμνη είναι αλλιώς. 

Η ώρα πέρασε όμορφα. Η ώρα πέρασε γρήγορα. Η ώρα πέρασε. 

Ώρα να γυρίσουμε.  

Θα περάσουμε το καλοκαίρι μαζί. 

Το καλοκαίρι που άργησε. 

Το καλοκαίρι που πέρασε γρήγορα.  

Το καλοκαίρι που δεν ήρθε ποτέ. 

L’estate che è durata poco

Passa da casa, prendo una bottiglia di vino, beviamola sul lago. 

Il lago. 

Il lago è vicino, si passa dalla piazza e si prende un sentiero di pietra circondato da una fitta vegetazione che porta sulle sue sponde. 

Lago maggiore, il più grande dei laghi. Destinazione di pochi nel passato, oggi per molti oggi. Oggi per noi. 

Ci siamo seduti sulla banchina. Si sentono voci. Si sente una chitarra. Un fuoco sulla spiaggia. 

Abbiamo aperto la bottiglia. Rosso. Perché il vino può essere rosso anche d’estate. Perché l’estate sul lago è diversa. 

Il tempo è trascorso bene. Il tempo è passato velocemente. Il tempo è passato. 

Tempo di tornare.  

Passeremo l’estate insieme. 

L‘estate che è giunta tardi. 

L’estate che se ne andata presto. 

L’estate che non è mai arrivata. 

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Sbagliato

Κάθε άνθρωπος έχει την ανάγκη να βρει ένα “απάγκιο λιμάνι” στη ζωή του. Συχνά είναι η γενέθλια γη, ο τόπος καταγωγής κι άλλες φορές, η πρώτη αίσθηση σ’ ένα μέρος άγνωστο. Αυτή η διάχυτη συγκίνηση όταν πρωτοαντικρίζεις μια εικόνα, αυτή η γλυκιά θλίψη, που νιώθεις κάθε φορά που την αποχαιρετάς, προσμένοντας την επόμενη.

Δημήτρης Κούμανης 05.04.2020

Φήμη ή ευτελισμός;

Ο τόπος αλλά και ο τρόπος καλλιέργειας της αμπέλου, το έδαφος, το κλίμα, οι καιρικές συνθήκες της εκάστοτε χρονιάς, αλλά και οι αμπελουργικές συνήθεις των διαφόρων περιοχών, μαζί με τον ιδιαίτερο παράγοντα που ακούει στον όρο μικροκλίμα, συνθέτουν την περίφημη έννοια του terroir.

Βένια Ρούφα 01.04.2020

σχεδόν 5 π.μ.

14 ημέρες εγκλεισμού, δεν είναι εύκολο πράγμα, δύσκολα περνάει ο χρόνος. Ότι κι αν αποφασίσω να κάνω, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνει ημιτελές. Το μυαλό φεύγει, σχεδόν αδύνατο να εστιάσω σ’ ένα πράγμα, να συγκεντρωθώ.

Δημήτρης Κούμανης 29.03.2020

Changes

Το ότι η γη νοσεί -ανίατα σχεδόν- το είχε διαγνώσει κίολας από το 1912 ο νομπελίστας δρ. Αλέξις Καρέλ.

Βένια Ρούφα 24.03.2020