Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Αδυναμίες

Οι δρόμοι και πάλι στεγνοί. Περίεργο το φετινό καλοκαίρι, σχεδόν καταθλιπτικό. Ο ήλιος πέφτει και με την τρίτη μανιβελιά, η Vespa παίρνει μπρος. Καπνός από την εξάτμιση, μίγμα βενζίνης και λαδιού στα ρουθούνια. Αυτός ο ήχος δεν έχει μελωδία, σε κάποιους όμως προκαλεί ευτυχία. Η πρώτη τερματίζει. Ξεκινάει η αστική περιήγηση προσπερνώντας την λούμπεν Κουμουνδούρου. Στην στάση το αδιαχώρητο, ζωές που επιστρέφουν στο κέντρο φιλοξενίας Σκαραμαγκά. Σακούλες γεμάτες προμήθειες, όνειρα άδεια, αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στον Βορρά.

Περνώντας την Αγησιλάου, ένα μπουλούκι μεσήλικων τουριστών προσπαθεί να προσανατολιστεί απ’ το tablet. Στο απέναντι πεζοδρόμιο, ανθρώπινα ερείπια κοιτάζουν τους εισβολείς. Τα ερείπια μένουν πάντα ερείπια, δεν χρειάζονται επιθετικό προσδιορισμό. Στην πλατεία Αυδή γέλια, τσίπουρα και λυμένα σανδάλια. Συνάθροιση των πιο όμορφων ηλικιών. Ανεμελιά, η απάντηση στη σοβαροφάνεια. Λίγο πριν την Αχιλλέως, σκιές περνούν το κατώφλι με την αναμένη λάμπα. Το κόκκινο ξεθώριασε, σαν το χαμόγελο των κοριτσιών που περιμένουν μέσα.

Καραϊσκάκη, Βάθης, χάλι μαύρο. Διαμερίσματα γεμάτα κατσαρίδες. Η τιμή super, το deal τίμιο. Το Αρχαιολογικό Μουσείο φωτισμένο. Στα σκαλιά, μια παρέα πιστιρικάδων πίνει μπύρες. Η Πατησίων μισοάδεια. Κανείς δεν κοιτάει όσες γεράσουν, ακόμα κι αν παραμένουν γοητευτικές. Για μένα είναι πάντα όμορφη. Κάθε φορά που την αντικρύζω, ένα χαμόγελο διαγράφεται. Η πλατεία Αγίου Γεωργίου, εχεί ξανά ζωή. Στην Φωκίωνος φασαρία χωρίς αιτία. Περασμένα μεγαλεία. Ρότα για την παλιά γειτονιά. Σταματάω στην Κυψέλη του Βιβλίου. Αλήτες του Ντάρμα το ’85, στη συνέχεια δανεικό κι αγύριστο. Ώρα για ένα ποτήρι Guinness. Άσπρο μουστάκι στο άνω χείλος, καφές και καραμέλα στο στόμα. Είναι αυτές οι μικρές απολαύσεις, που ξεχειλίζουν ευχαρίστηση. Η ανθρωπογεωγραφία έχει αλλάξει. Μνήμες κρατούν την γειτονιά ζωντανή.

Ώρα για επιστροφή στ’ αποστειρωμένα προάστια.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η γεύση των σταθμών

Αγαπώ πολύ τα λιμάνια και τους σταθμούς. Πιο πολύ τους σταθμούς. Ανακαλούν στη μνήμη μου…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 11.01.2019

Το μέγεθος μετράει;

Έστειλε πρόσφατα σχόλιο “διαδικτυακός φίλος” από τη Σεούλ, σχετικά με το γιατί οι Έλληνες…

Δημήτρης Κούμανης 06.01.2019

Tα παράθυρα ψηλά

Moυ αρέσει να κοιτάω ψηλά στα παράθυρα των σπιτιών όταν περπατάω στο δρόμο. Ψάχνω τις κουρτίνες…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 30.12.2018

Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας

“Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας". Φατρίες και συνομωσιολογίες…

Δημήτρης Κούμανης 23.12.2018