Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Άνευ των αναγκαίων αδύνατον και ζην και εύ ζην

Ο διάλογος έγινε διαμάχη και η διαμάχη καυγάς. Μου πήραν τ’ αυτιά οι αφιονισμένοι. Κι όλη αυτή η φασαρία, γιατί διαφωνούσαν στις μεθόδους, η αναζήτηση της απόλαυσης είναι δεδομένη.  

Το αστείο είναι ότι όλα ξεκίνησαν, από  την “εφηβική διαμάχη”, για τον άν οι Beatles ή οι Rolling Stones ήταν καλύτεροι…Πάντως εγώ, σταθερά Velvet Underground.

Αυτά λίγες ημέρες πριν. Σήμερα το πρωϊ, αποφάσισα να πάω στη βιολογική λαϊκή της περιοχής που κατοικώ. Πεζοδρόμια, διαβάσεις πεζών και ποδηλατόδρομοι, κατηλειμένα από αυτοκίνητα εναλλακτικών καταναλωτών. Θα έχουν άπειρες θεωρίες εναντίον των συμβατικών καλλιεργειών και μόλις τους ζητήσεις το λόγο για το που και πως σταθμεύουν, θα εξαγριωθούν, θα μεταμορφωθούν σε ανθρώπινη ναπάλμ -την εμπρηστική βόμβα από μείγμα πετρελαιοειδών. Κατά τα άλλα πολίτες με οικολογική συνείδηση. 

Αναπόφευκτα, ξανάρθε στη μνήμη μου ο πρόσφατος καυγάς περί συμβατικών ή εναλλακτικών μεθόδων αμπελοκαλλιέργειας και οινοποίησης. Σημειώστε δε, ότι μπροστά μας υπήρχαν 5-6 ανοικτά μπουκάλια, με ή άνευ. Γεμίζαμε τα ποτήρια, πίναμε κι απολαμβάναμε χωρίς να ασχολούμαστε για τη μέθοδο καλλιέργειας και οινοποίησης. Όταν έρθει η ώρα για θεωρίες όμως, υπάρχει μια κακή πάστα οινόφιλων(;) που ξεσπαθώνει. Πιο δογματικοί και απ’ τους champagne socialist.  

Ο διάλογος έγινε διαμάχη και η διαμάχη καυγάς. Μου πήραν τ’ αυτιά οι αφιονισμένοι. Κι όλη αυτή η φασαρία, γιατί διαφωνούσαν στις μεθόδους, η αναζήτηση της απόλαυσης είναι δεδομένη.  

Το αστείο είναι ότι όλα ξεκίνησαν, από  την “εφηβική διαμάχη”, για τον άν οι Beatles ή οι Rolling Stones ήταν καλύτεροι…Πάντως εγώ, σταθερά Velvet Underground.

Αυτά λίγες ημέρες πριν. Σήμερα το πρωϊ, αποφάσισα να πάω στη βιολογική λαϊκή της περιοχής που κατοικώ. Πεζοδρόμια, διαβάσεις πεζών και ποδηλατόδρομοι, κατηλειμένα από αυτοκίνητα εναλλακτικών καταναλωτών. Θα έχουν άπειρες θεωρίες εναντίον των συμβατικών καλλιεργειών και μόλις τους ζητήσεις το λόγο για το που και πως σταθμεύουν, θα εξαγριωθούν, θα μεταμορφωθούν σε ανθρώπινη ναπάλμ -την εμπρηστική βόμβα από μείγμα πετρελαιοειδών. Κατά τα άλλα πολίτες με οικολογική συνείδηση. 

Αναπόφευκτα, ξανάρθε στη μνήμη μου ο πρόσφατος καυγάς περί συμβατικών ή εναλλακτικών μεθόδων αμπελοκαλλιέργειας και οινοποίησης. Σημειώστε δε, ότι μπροστά μας υπήρχαν 5-6 ανοικτά μπουκάλια, με ή άνευ. Γεμίζαμε τα ποτήρια, πίναμε κι απολαμβάναμε χωρίς να ασχολούμαστε για τη μέθοδο καλλιέργειας και οινοποίησης. Όταν έρθει η ώρα για θεωρίες όμως, υπάρχει μια κακή πάστα οινόφιλων(;) που ξεσπαθώνει. Πιο δογματικοί και απ’ τους champagne socialist.  

Για να βάλουμε λοιπόν το κρασί στη θέση που του αξίζει, ας συμφωνήσουμε ότι η γεύση και οι τέχνες δεν πρέπει να έχουν σύνορα. Χωρίς σύνορα, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κανόνες, σημαίνει απλά ότι είμαι ανοικτός σε οτιδήποτε δεν γνωρίζω και είμαι έτοιμος να μάθω. Με τα καλά και τα άσχημα, φτάσαμε εδώ που είμαστε και με βεβαιότητα ζούμε καλύτερα από 100 χρόνια πριν. 

Ας συμφωνήσουμε επίσης, ότι όποιοι στηλώνουν τα ποδάρια τους σε πάσης φύσεως αλλαγές, ονομάζονται δογματικοί. Δογματικοί λοιπόν γινόμαστε οι άνθρωποι από ανασφάλεια. Φοβόμαστε και δεν μπορούμε να δεχτούμε την αλλαγή, αρκούμαστε σε αυτό που γνωρίζουμε και δεν μας ενδιαφέρει ν’ αλλάξει. Σωστά ως εδώ; 

 

Ας δούμε τώρα κυνικά και ξεκάθαρα, δύο διαφορετικούς δογματικούς χαρακτήρες, οι οποίοι ευτυχώς δεν αποτελούν τον κανόνα, κάνουν όμως κακό, όταν ασκούν επιρροή.  

Νεαρός οινοχόος “μουτζαχεντίν” των αντισυμβατικών κρασιών, δεν μπορεί να μείνει ούτε μισό λεπτό ακίνητος. Ιδρώνει, τρίβει το πρόσωπό του, τρέμουν τα χείλη του, στεγνώνει το στόμα του, την ώρα που μιλάει ασταμάτητα για τις καταραμένες ζύμες του εμπορίου και τα θειώδη. Τα ναρκωτικά τον έχουν διαλύσει, μα το πρόβλημα του είναι η διαύγαση και το φιλτράρισμα. Δεν ξέρω αν πρέπει να λυπηθώ  ή να γελάσω, μα για την σωτηρία του, χρειάζεται συμβατική μέθοδος θεραπείας και φαρμακευτική υποστήριξη κι ας συνεχίζει να “σκαλώνει” στις ζύμες. Από αυτές κανείς δεν πέθανε. 

Η άλλη περίπτωση, σαφώς πιο ήπια, αφορά καταξιωμένους επαγγελματίες που σε κρασιά τους, οφείλουμε αρκετές ωραίες στιγμές της ζωής μας. Φτάνοντας λοιπόν στη δύση της καριέρας τους, αφορίζουν οτιδήποτε διαφορετικό από αυτό που έμαθαν επί δεκαετίες να κάνουν. Όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, τονίζουν ότι οι εναλλακτικές μέθοδοι είναι μαρκετίστικες βλακείες. Μα το κρασί είναι προϊόν και τη στιγμή που πρέπει να ακολουθηθεί η αμείλικτη αλυσίδα της αγοράς, για να φτάσει στο ράφι κι από εκεί στο τραπέζι μας, όλα στηρίζονται σε μαρκετίστικα τεχνάσματα. Η εμπορική ονομασία, η ετικέτα, η φιάλη, τι είναι;  

Επιπλέον, γιατί μυθικά “σπίτια” (που δύσκολα το εισόδημά μας φτάνει, για να δοκιμάσουμε τα κρασιά τους) ακολουθούν πλέον βιοδυναμισμό, άνευ βαΐων και κλάδων; Σιωπηλά, με συνέπεια και όραμα. “Σπίτια” με παρελθόν γενεών, παρόν και μέλλον. 

 

Οι επαναστάσεις, ξεκίνησαν πάντα απ’ τους χορτάτους. Η πρόθεση -ως καλόπιστοι ας το παραδεχτούμε- ήταν καλή. Οι μέθοδοι που ακολουθήθηκαν ήταν λάθος. Ας αφήσουμε τα λάθη του παρελθόντος, δεν είναι καιρός άλλωστε για επαναστάσεις. Οι νέοι πρέπει να αναζητούν την γνώση και οι γηραιότεροι την σοφία.

Το κρασί – με ή άνευ, είναι το ασφαλέστερο προϊόν που βάζουμε στο τραπέζι μας και αυτό που πάντα πρέπει να αναζητάμε, είναι η απόλαυση.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η πραγματικότητα είναι το παραμύθι

“Ναι, σε τελική ανάλυση, η πραγματικότητα είναι το παραμύθι” είχε πει ο Jean Renoir. Απόγευμα…

Δημήτρης Κούμανης 18.11.2018

Απολλώνιο Πρόβλημα

Ο εσώτερος εαυτός σε κάνει καμιά φορά, όπως ενδεχομένως θα έλεγε και ο Σεφέρης σε ελεύθερη…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 13.11.2018

Get a breath of fresh air

Μ’ έχουν ρωτήσει αρκετές φορές σε καταστήματα ένδυσης, εάν ασχολούμαι επαγγελματικά με…

Δημήτρης Κούμανης 07.11.2018

Αγωνίες

“Γιατί πρέπει να ηττηθούμε για να ευτυχήσουμε; Γιατί πρέπει να έχουμε ηττηθεί για να χαρακτηριστούμε…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 03.11.2018