Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Απολλώνιο Πρόβλημα

Ο εσώτερος εαυτός σε κάνει καμιά φορά, όπως ενδεχομένως θα έλεγε και ο Σεφέρης σε ελεύθερη απόδοση, να νιώθεις ξένος παντού.

Ακόμα και ανάμεσα σε όσα θα πίστευες ότι είναι τα περισσότερο δικά σου. Είναι αυτό το μέσα που πετάγεται άξαφνα στις πιο στρωμένες δήθεν στιγμές σου και πιέζει να βγει προς τα έξω. Σε μία στιγμή που εσύ δε θέλεις.

Σε μία στιγμή που νομίζεις ότι δεν μπορείς. Αυτός αγνοεί επιδεικτικά το συναίσθημά σου και επιμένει. Σε σπρώχνει φωνάζοντας ότι τον προσπέρασες ανύπαρκτος σαν κλέφτης, γρήγορα και σιωπηλά για να μην σε αντιληφθεί κανείς.

Αλλά δεν υπολόγισες ότι από τον εαυτό σου δεν μπορείς ποτέ να ξεφύγεις.

Δεν σκέφτηκες πως όποιος και αν προσπαθείς να γίνεις ή τυχόν έγινες ήδη, υπάρχει πάντα ένα κομμάτι, μικρό ή μεγάλο, διαφορετικό για τον καθένα μας, που παρέκαμψες.

Ο εσώτερος εαυτός σε κάνει καμιά φορά, όπως ενδεχομένως θα έλεγε και ο Σεφέρης σε ελεύθερη απόδοση, να νιώθεις ξένος παντού.

Ακόμα και ανάμεσα σε όσα θα πίστευες ότι είναι τα περισσότερο δικά σου. Είναι αυτό το μέσα που πετάγεται άξαφνα στις πιο στρωμένες δήθεν στιγμές σου και πιέζει να βγει προς τα έξω. Σε μία στιγμή που εσύ δε θέλεις.

Σε μία στιγμή που νομίζεις ότι δεν μπορείς. Αυτός αγνοεί επιδεικτικά το συναίσθημά σου και επιμένει. Σε σπρώχνει φωνάζοντας ότι τον προσπέρασες ανύπαρκτος σαν κλέφτης, γρήγορα και σιωπηλά για να μην σε αντιληφθεί κανείς.

Αλλά δεν υπολόγισες ότι από τον εαυτό σου δεν μπορείς ποτέ να ξεφύγεις.

Δε σκέφτηκες πως όποιος και αν προσπαθείς να γίνεις ή τυχόν έγινες ήδη, υπάρχει πάντα ένα κομμάτι, μικρό ή μεγάλο, διαφορετικό για τον καθένα μας, που παρέκαμψες.

Ένα τόσο δα μικρό θέλω που το στρίμωξες άβολα σε μια βαθιά γωνία.

Ένα μεγάλο όχι που το στόλισες ναι και το παρέδωσες.

Ένα ίσως που το πρόφερες με σιγουριά.

Όλοι έχουμε έναν τόσο δικό μας ξένο, κρυμμένο βαθιά μέσα μας. Τον φανερώνουμε συνήθως όταν είμαστε μόνοι και νιώθουμε ασφαλείς. Ένα σύνολο εικόνων, σχεδόν μία παράλληλη ζωή ζει εντός μας. Και δεν είναι πάντα και μόνο βασανιστική. Είναι και θεραπευτικά υποστηρικτική στην ερημιά της καθημερινής ρουτίνας. Είναι και ελπιδοφόρα στα ανέλπιδα αδιέξοδά μας. Μπορεί να είναι και αέρας που τροφοδοτεί μία μισή ανάσα. Μία γεύση γλυκιάς περιπλάνησης στην πιο δικιά μας βόλτα. Που όσο και αν θέλουμε, δεν αναμεταδίδεται ατόφια για να μπορεί και να μοιραστεί με τους άλλους, δικούς και ξένους.

Και δεν πειράζει. Ας είναι μόνο δική μας. Με μία γεύση…εγωισμού. Καθόλου πικρή. Μόνο ανθρώπινη. 

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Natural or Synthetic?

Η ζωή είναι γεμάτη διλήμματα. Αν νομίζουμε ότι οι πολέμιοι των τεχνολογικών παρεμβάσεων, αφορούν μόνο το κρασί, κάνουμε λάθος.

Δημήτρης Κούμανης 19.11.2019

The Light Will Stay On

Διανύω μια περίοδο, αναπάντεχης κούρασης. Μου αρέσει και αγαπάω τη δουλειά μου, όμως υπάρχουν στιγμές, που νιώθω τα πόδια μου να μην με κρατούν άλλο όρθιο. Η πλάτη κι ο αυχένας μου πονάνε, από τις ώρες που περνάω γράφοντας. Όμως συνεχίζω με περίσσεια ορμή να διαβάζω, να γράφω, να παίρνω συνεντεύξεις, να δοκιμάζω και να επιλέγω κρασιά.

Δημήτρης Κούμανης 18.10.2019

Η γνώση η μόρφωση και η απόλαυση*

Από παιδί λάτρευα τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Φυσιολογική εξέλιξη φαντάζομαι είναι, ότι φυλάω άρθρα, συνεντεύξεις και κάθε είδους κείμενα, που βρίσκω ενδιαφέροντα.

Δημήτρης Κούμανης 28.09.2019

California Über Alles

Με αφορμή την ανείπωτη ευχαρίστηση που μας προσέφερε το Santa Rita Pinot Noir 2016, του οινοποιείου Sandhi από την California, λίγες αυθόρμητες σκέψεις, για το τι σημαίνει ένα αγαθό “ακριβό” και ιδιαίτερα όταν αναφερόμαστε σε κάποιο κρασί.

Δημήτρης Κούμανης 24.09.2019