Scroll to top
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Ιστορίες


Κατηγορία

Κωνσταντίνα Ζέρβα 07.04.2019
Γεύση απώλειας

Γεύση απώλειας

Μας θυμάμαι στο Θησείο. Καλοκαίρι. Σε τραπεζάκια με λίγη σκιά, γιατί θέλαμε ήλιο. Να μας χτυπάει το πρόσωπο, να μας ζεσταίνει την καρδιά. Κυρίως όμως να αντανακλά και να παραμορφώνει τα προβλήματά μας. Να πίνουμε το κόκκινο κρασί μας. Χωρίς απαίτηση για συγκεκριμένη ετικέτα. Ότι είχε το μαγαζί να μας προτείνει. Αρκεί να μην είναι στυφό, πεταγόμουν εγώ. Αρκεί να είναι κόκκινο, πεταγόσουν και εσύ. Γέλια. Σκουντήματα.

Δημήτρης Κούμανης 23.03.2019
Ραψάνη

Ραψάνη

Πιθανά ακούγομαι εστέτ, όμως πιστεύω ακράδαντα, ότι μόνο όταν έχεις περπατήσει το αμπέλι, απολαμβάνεις αληθινά το κρασί που πίνεις. Όταν διαβάζουμε το τεχνικό δελτίο ενός κρασιού, φανταζόμαστε τις συνθήκες. Όταν κάτσουμε να ξαποστάσουμε κάπου γύρω από το αμπέλι, αισθανόμαστε τ’ αρώματα, τις τανίνες, την οξύτητα.

Δημήτρης Κούμανης 05.03.2019
Αποξένωση

Αποξένωση

Συχνά, παιδιά γνωστών και φίλων, που διανύουν τα ηδονικά, μετεφηβικά χρόνια, εκφράζουν το πόσο τους γοητεύει η δουλειά μου. Κοινωνικότητα, αναγνωρισιμότητα και γκουρμεδιές, είναι στοιχεία πάντα ελκυστικά, ιδίως για κάποιον που ξεκινάει την ενήλικη ζωή.

Δημήτρης Κούμανης 22.02.2019
Περί γεύσης ο λόγος

Περί γεύσης ο λόγος

Το κείμενο του fashion designer Paul Smith στο περιοδικό της Air France – τεύχος Φεβρουαρίου, αφορά τη γεύση και η γεύση είναι βιωματική εμπειρία.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 16.02.2019
Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Ο χειμώνας τον βάραινε όλο και πιο πολύ.
Κρύο και βροχή, ατέλειωτη βροχή που άπλωνε παντού την υγρασία της. Ο δρόμος του στενού που έμενε ήταν πράσινος από την υγρασία. Για φαντάσου, σκεφτόταν κάθε φορά που τον έβλεπε, βγαίνοντας ή επιστρέφοντας στο σπίτι, σα να μη ζω στην πόλη. Σα να ζω στην ύπαιθρο, δίπλα σε ποτάμι, μονολογούσε.

Δημήτρης Κούμανης 06.02.2019
Μυστικά του εδάφους

Μυστικά του εδάφους

“Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση αδιαφορία τη φωλιά του όση ο homo sapiens, δηλητηριάζοντας το άμεσο περιβάλλον του με σατανικά επινοημένες χημικές ουσίες και τα θανατηφόρα τοξικά υπολλείματά τους”.

Δημήτρης Κούμανης 01.02.2019
Απελευθερωμένα

Απελευθερωμένα

Τετάρτη βράδυ, δείπνησα μ’ έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο του κρασιού στην Γηραιά ήπειρο. Τούτο, γιατί είναι μεγάλος έμπορος, ιδιοκτήτης μονάδων εστίασης και οινοποιός. Άρα γνωρίζει το κρασί απ’ όλες του τις πτυχές. Αυτό και μόνο, σημαίνει ότι η γνώμη του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα.

Δημήτρης Κούμανης 25.01.2019
À bientôt Γιώργο

À bientôt Γιώργο

Περάσαμε ωραία, ανέμελα βράδια στο Μεταξουργείο, πιο comme il faut στο Ψυχικό.
Οι γαλλικές επιρροές, με ποιοτικές ελληνικές πρώτες ύλες και οι συζητήσεις περασμένα μεσάνυχτα, μας έκαναν να πηγαίνουμε ξανά και ξανά.

Δημήτρης Κούμανης 18.01.2019
Έργο τέχνης

Έργο τέχνης

Τη δεκαετία που ανακαλύπταμε τον κόσμο, περνούσα ώρες στα δισκοπωλεία του κέντρου. Αν και τα περισσότερα χρήματα τα ξόδευα σε βιβλία και κινηματογράφο, η αναζήτηση βινυλίων, αποτελούσε σαββατιάτικη ιεροτελεστία. Αναμφισβήτητα, υπήρχαν φορές που την επιλογή επηρέαζε και το εξώφυλλο. Λιτά ή πληθωρικά, σε έκαναν να τα ποθείς. Να επιστρέφεις σπίτι, να πλημμυρίζουν το χώρο οι πρώτες νότες, να θαυμάζεις τα υπέροχα εικαστικά.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 11.01.2019
Η γεύση των σταθμών

Η γεύση των σταθμών

Αγαπώ πολύ τα λιμάνια και τους σταθμούς. Πιο πολύ τους σταθμούς. Ανακαλούν στη μνήμη μου τρυφερό παρελθόν με αγαπημένο. Μας βλέπω πάντα εκεί. Με τα εισιτήρια στο χέρι, ώρα νωρίτερα από αυτήν της αναχώρησης, για να εξουδετερώσουμε την αγωνία του μη τυχόν και γίνει κάτι και δεν προλάβουμε να φύγουμε τελικά. Ήταν η ανάγκη να νιώθουμε ότι μπορούσαμε ανά πάσα στιγμή το επιλέξουμε να φύγουμε και ας μην φεύγαμε ποτέ.

Δημήτρης Κούμανης 06.01.2019
Το μέγεθος μετράει;

Το μέγεθος μετράει;

Έστειλε πρόσφατα σχόλιο “διαδικτυακός φίλος” από τη Σεούλ, σχετικά με το γιατί οι Έλληνες οινοποιοί δεν βγάζουν τις ετικέτες τους σε φιάλες των 375ml. Είναι εύλογο ερώτημα, τροφή για σκέψη και συζήτηση, όμως αδυνατώ να απαντήσω. Πρώτον γιατί δεν γνωρίζω ποια είναι η τάση παγκοσμίως σε τέτοιες συσκευασίες και δεύτερον γιατί δεν έχω ειλικρινά ξεκαθαρίσει μέσα μου, με ποιο σκεπτικό λανσάρουν νέες ετικέτες στην εγχώρια αγορά (πόσο μάλλον σε διαφορετικές συσκευασίες) αρκετοί Έλληνες οινοποιοί.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 30.12.2018
Tα παράθυρα ψηλά

Tα παράθυρα ψηλά

Moυ αρέσει να κοιτάω ψηλά στα παράθυρα των σπιτιών όταν περπατάω στο δρόμο. Ψάχνω τις κουρτίνες που είναι μισάνοιχτες για να δω μικρές γωνιές και λεπτομέρειες του χώρου. Μία λάμπα αμπαζούρ που φαίνεται μισή. Ένα μικρό κομμάτι από το ταβάνι. Μία πλάτη από καρέκλα. Ένας πίνακας με θέμα που δεν ξεχωρίζει από μακριά, αλλά ευτυχώς είναι μικρός και έτσι φαίνεται ολόκληρος πίσω από τη μισάνοιχτη κουρτίνα. Μία ψηλή καμάρα βαθιά στο χώρο.

Δημήτρης Κούμανης 23.12.2018
Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας

Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας

“Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας”.

Φατρίες και συνομωσιολογίες γύρω από το κρασί, μα μήπως τελικά χάσαμε την ουσία;

Δημήτρης Κούμανης 17.12.2018
Υγρό στοιχείο

Υγρό στοιχείο

Είπαμε ότι έχω αδυναμία στον Paul Smith. Είναι από τις περιπτώσεις ανθρώπων, που θα ήθελα να γνωρίσω. Να πιω ένα ποτήρι κρασί τέλος πάντων…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 14.12.2018
Τα θέλω μας

Τα θέλω μας

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ” τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Δημήτρης Κούμανης 06.12.2018
Βιωματική εμπειρία

Βιωματική εμπειρία

Την περασμένη εβδομάδα, μου πήραν μια συνέντευξη, για ένα θεσσαλικό free press.

Σήμερα έκαναν την απομαγνητοφώνηση και ζήτησαν κάποιες επιπλέον πληροφορίες και διευκρινίσεις.

Έτσι, έγραψα αυθόρμητα τα παρακάτω: