Scroll to top
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Reset στις ζωές μας

Η σημερινή ημέρα, είναι ξεχωριστή. Σαν σήμερα πριν καιρό, ξεκίνησε ένα ταξίδι τόσο συναρπαστικό, που και στα βράχια να πέσει το πλοίο…χαλάλι. Έχω ρουφήξει το μεδούλι της ζωής, νιώθω ευγνωμοσύνη για τις όμορφες στιγμές. Όμως οι άνθρωποι είμαστε αχόρταγοι, θέλω κι άλλο, γι’ αυτό συνεχίζω να ονειρεύομαι.

Σχεδίαζα εδώ και καιρό το σημερινό δείπνο έξω για να γιορτάσω, όμως η απρόβλεπτη, ψυχεδελική κατάσταση που ζούμε, τα ανέτρεψε όλα. Ευκαιρία για reset στις ζωές μας και πιθανά η “επόμενη ημέρα” να είναι καλύτερη.

* σύμφωνα άλλωστε με τον Επίκουρο “πριν βρούμε τι θα φάμε και θα πιούμε, θα πρέπει να βρούμε με ποιον θα φάμε και θα πιούμε”.

Reset στις ζωές μας

Η σημερινή ημέρα, είναι ξεχωριστή. Σαν σήμερα πριν καιρό, ξεκίνησε ένα ταξίδι τόσο συναρπαστικό, που και στα βράχια να πέσει το πλοίο…χαλάλι. Έχω ρουφήξει το μεδούλι της ζωής, νιώθω ευγνωμοσύνη για τις όμορφες στιγμές. Όμως οι άνθρωποι είμαστε αχόρταγοι, θέλω κι άλλο, γι’ αυτό συνεχίζω να ονειρεύομαι.

* σύμφωνα άλλωστε με τον Επίκουρο “πριν βρούμε τι θα φάμε και θα πιούμε, θα πρέπει να βρούμε με ποιον θα φάμε και θα πιούμε”.
Reset στις ζωές μας

Ονειρεύομαι sophistiqué πρώτες ύλες, πολύπλοκες γεύσεις, κρασάρες που δεν έχω ξανά γευτεί, όμως αυτά αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Προς το παρόν σπίτι, με όσα και ότι έχουμε. Αφορμή να δουλέψει η φαντασία και να ετοιμάσω κάτι πρωτότυπο, κάτι που θα θυμάμαι την υπόλοιπη ζωή μου, σαν εκείνη την Κυριακή του Μαρτίου, το ’90. Πριν ψάξω τα ντουλάπια της κουζίνας, βάζω ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και προσπαθώ να σκεφτώ, ποιο ήταν το καλύτερο γεύμα της ζωής μου;

Reset στις ζωές μας

Σχεδίαζα εδώ και καιρό το σημερινό δείπνο έξω για να γιορτάσω, όμως η απρόβλεπτη, ψυχεδελική κατάσταση που ζούμε, τα ανέτρεψε όλα. Ευκαιρία για reset στις ζωές μας και πιθανά η “επόμενη ημέρα” να είναι καλύτερη.

Ονειρεύομαι sophistiqué πρώτες ύλες, πολύπλοκες γεύσεις, κρασάρες που δεν έχω ξανά γευτεί, όμως αυτά αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Προς το παρόν σπίτι, με όσα και ότι έχουμε. Αφορμή να δουλέψει η φαντασία και να ετοιμάσω κάτι πρωτότυπο, κάτι που θα θυμάμαι την υπόλοιπη ζωή μου, σαν εκείνη την Κυριακή του Μαρτίου, το ’90. Πριν ψάξω τα ντουλάπια της κουζίνας, βάζω ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και προσπαθώ να σκεφτώ, ποιο ήταν το καλύτερο γεύμα της ζωής μου;

Παρασύρθηκα, το επίθετο “καλύτερο” μου ακούγεται απωθητικό. Ορθή ερώτηση είναι “ποιο ήταν το γεύμα που ξεχωρίζω και θυμάμαι πρώτο;”. Παρίσι, όχι. San Sebastian, όχι. Tokyo, όχι. Τώρα που το καλοσκέφτομαι, εστιατόρια με αστέρια μάρκας ελαστικών τα έχω ήδη ξεχάσει, σε άλλα έχω περάσει όμορφα, όμως μέχρι εκεί. Αντίθετα, γαστρονομικές μνήμες με ένταση και πάθος, έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους* που ήμασταν στο τραπέζι και βέβαια τον τόπο. Τέτοια έχω πολλά να σκεφτώ…όμως βρήκα αυτό που αμέσως ξεχωρίζω και δεν υπήρχε καν τραπέζι!
Γροιλανδία -Disko bay ανατολική ακτή, Αύγουστος 2008 με τον Σ.

Προετοιμάζοντας την τελευταία πεζοπορία μας, πηγαίνουμε στο μοναδικό super market για να αγοράσουμε τα απαραίτητα τρόφιμα. Μιας και το ταξίδι ολοκληρώνεται σύντομα, αποφασίζουμε αυτή η ημερήσια εξόρμηση, να έχει ξεχωριστό χαρακτήρα. Έτσι, αντί φρυγανιές, μπισκότα και σοκολάτες, το καλάθι γεμίζει με δύο μπαγκέτες, τυποποιημένο camember και μία φιάλη νεοζηλανδέζικο Pinot Noir. Λίγες ώρες αργότερα, καθόμαστε σ’ ένα βράχο με θέα τα παγόβουνα, φτιάχνουμε δύο sandwiches, γεμίζουμε κρασί τα ποτήρια μας και απολαμβάνουμε, απλά απολαμβάνουμε. Τέτοιες στιγμές, δεν θα σβήσουν ποτέ από τη μνήμη μας, όσα reset και να γίνουν.

* σύμφωνα άλλωστε με τον Επίκουρο “πριν βρούμε τι θα φάμε και θα πιούμε, θα πρέπει να βρούμε με ποιον θα φάμε και θα πιούμε”.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η επόμενη ημέρα

Η ημέρα επαναλειτουργίας για χιλιάδες επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστίασης, πλησιάζει.
Οι εβδομάδες που πέρασαν, από την αναστολή λειτουργίας στις 13 Μαρτίου
-κυρίως δε οι 42 ημέρες καραντίνας- μας έμαθαν ότι σε περιόδους κρίσης ή εκτάκτου ανάγκης, καθένας μας δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.

Δημήτρης Κούμανης 13.05.2020

Γεύση: Αρμονία ή αναρχία;

Η οργανοληπτική δοκιμή είναι, μια πανέμορφη διαδικασία με σκοπό την εξερεύνηση των γεύσεων και πραγματοποιείται ακολουθώντας ένα μυητικό πρωτόκολλο, ικανό να μας εισάγει και να μας ταξιδέψει στον φανταστικό κόσμο της ηδονής του ουρανίσκου.

Βένια Ρούφα 11.05.2020

Τόπος vs Παραγωγός

Ζούμε σε εποχή με αναρίθμητα κρασιά να κυκλοφορούν στην αγορά και με τις συλλογικές προσπάθειες των παραγωγών σε παγκόσμια εμβέλεια, να φαίνονται μέσα από την προσπάθεια να αναδείξουν την προσωπική τους δουλειά. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: Ποιός πρέπει τελικά να αφήνει το οριστικό αποτύπωμα σε ένα κρασί; Η προσωπικότητα του παραγωγού ή ο τόπος γέννησης ενός κρασιού;

Βένια Ρούφα 29.04.2020

Καιρός για αλλαγές

Τα εφαρμοσμένα μαθηματικά αποτελούν βασικό πεδίο, για την επίλυση πολλών σύγχρονων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων. Μέρος αυτών η στατιστική επιστήμη, που μετά από συλλογή και ανάλυση στοιχείων, ερμηνεύει τάσεις, συνήθειες, συμπεριφορές, βοηθώντας μας να …

Δημήτρης Κούμανης 22.04.2020