Scroll to top
heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη 10563
Share
en el

Διλήμματα και συγκρίσεις

Με πόνεσε η μέση μου από το σκύψιμο, να βολέψω τα τελευταία πράγματα στο sac de voyage. Παίζομαι ανάμεσα σε δύο πανοφόρια, δεν ξέρω ποιο να διαλέξω τέτοια εποχή. Μεγαλώνοντας, έχουμε περισσότερα ανούσια διλήμματα στη ζωή μας. Σπαταλάμε χρόνο σε πράγματα, που θα έπρεπε να μας αφήνουν παγερά αδιάφορους. Ένας κόσμος γεμάτος περιττές ανάγκες.

Προτίμησα το πράσινο και basta. Ώρα να δω φωτογραφίες, από το τελευταίο road trip στην Τοσκάνη, τον Αύγουστο του ’11, με Μαντλέν, Σάκη και Κωστή. Θυμάμαι ζέστη, aperitivo και μπόλικο κρασί. Α, κι ένα βράδυ στη Volterra, που θαυμάζαμε μεθυσμένοι ένα κτήριο, μέχρι που άναψε πάνω μας ένας προβολέας κι από τα μεγάφωνα μας ζήτησαν, να απομακρυνθούμε αμέσως από την φυλακή! Τι σου κάνει το οινόπνευμα…δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τη φυλακή από το παλάτι.

Με πόνεσε η μέση μου από το σκύψιμο, να βολέψω τα τελευταία πράγματα στο sac de voyage. Παίζομαι ανάμεσα σε δύο πανοφόρια, δεν ξέρω ποιο να διαλέξω τέτοια εποχή. Μεγαλώνοντας, έχουμε περισσότερα ανούσια διλήμματα στη ζωή μας. Σπαταλάμε χρόνο σε πράγματα, που θα έπρεπε να μας αφήνουν παγερά αδιάφορους. Ένας κόσμος γεμάτος περιττές ανάγκες.

Προτίμησα το πράσινο και basta. Ώρα να δω φωτογραφίες, από το τελευταίο road trip στην Τοσκάνη, τον Αύγουστο του ’11, με Μαντλέν, Σάκη και Κωστή. Θυμάμαι ζέστη, aperitivo και μπόλικο κρασί. Α, κι ένα βράδυ στη Volterra, που θαυμάζαμε μεθυσμένοι ένα κτήριο, μέχρι που άναψε πάνω μας ένας προβολέας κι από τα μεγάφωνα μας ζήτησαν, να απομακρυνθούμε αμέσως από την φυλακή! Τι σου κάνει το οινόπνευμα…δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τη φυλακή από το παλάτι.

Έχω ταξιδέψει πολλές φορές στην Ιταλία -κυρίως στο βορρά. Με γοητεύει, νιώθω όμορφα και οικεία, ίσως νεότερος επέλεγα να ζήσω, αν είχα guts. Όμως όταν έπρεπε, δεν είχα guts κι έτσι βρίσκομαι εγκλωβισμένος στο μικρόκοσμό μου.
Αύριο πετάω για Bologna κι από εκεί οδικώς για Lucca. Παρεμπιπτόντως, ωραία θα ήταν μια διανυκτέρευση στη Bologna, αλλά δεν υπάρχει χρόνος για την πόλη που φημίζεται για τρία πράγματα: το φαγητό, τον κόκκινο πολιτικό χρωματισμό και κάτι ακόμα, που φαντάζομαι είναι αστικός μύθος, αλλά δεν παύει να είναι ωραία αντρική φαντασίωση.

Τοσκάνη λοιπόν και τολμώ να πω, ότι μέχρι σήμερα, δεν με τρέλανε. Αυτή τη φορά, θα ταξιδέψω αποκλειστικά για το οινικό ενδιαφέρον της περιοχής. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι διαφορετικά, όμως αυτό που προσπαθώ με ειλικρίνεια να εκφράσω, είναι πως για κάποιο λόγο, η γειτονική Umbria μου φάνηκε πιο αυθεντική. Όμως πάλι διλήμματα και συγκρίσεις; Η ζωή είναι εξόχως ενδιαφέρουσα και οι ευκαιρίες που μας δίνονται πρέπει να αξιοποιούνται.


Τέρμα οι φωτογραφίες και οι αναμνήσεις. Αύριο είναι μια νέα ημέρα. Βάζω ένα ποτήρι δροσερό Dolcetto και ταξιδεύω ήδη με τη φωνή της Mina.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Το κρασί ενώνει

Τα πρώτα 24 ωρα ήταν βασανιστικά. Τσιμπιόμουν, για να καταλάβω εάν αποτελούσαν αληθινά γεγονότα…

Δημήτρης Κούμανης 06/03/2022

Χρώμα, η άλλη αίσθηση της γεύσης

Ρουμπινί, μέτριας έντασης με κεραμυδί ανταύγειες. Παραπλανεί στο μάτι με το απαλό του χρώμα,…

Νίκος Πανίδης 05/03/2022

Περί ακρίβειας και άλλων δεινών

Με αφορμή των καθημερινό “βομβαρδισμό” των ΜΜΕ, περί ακρίβειας και πληθωρισμού, πως αντιμετωπίζουμε…

Δημήτρης Κούμανης 16/02/2022

Time After Time

Ολοκληρώνοντας κείμενο -μίγμα αστικής περιήγησης, εικαστικής γνωριμίας και δοκιμής κρασιών-…

Δημήτρης Κούμανης 13/12/2021