Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Προσωπικές επιλογές

Φίλη που αγαπούσε και εμπιστευόταν χρόνια της μίλησε για την απόλυτα σωστή επιλογή: “επιστρέφεις στο επάγγελμα που γνωρίζεις πολύ καλά, διότι από αυτό προέρχεσαι, με ένα κανονικό ωράριο της τάξεως των 9 και 10 ωρών ημερησίως, γιατί αυτό θα σου προσφέρει αξιόλογα χρήματα και τη ζωή που επιτέλους θέλεις! Κυρίως όμως την ανεξαρτησία σου! Θα μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ!!!”.

 

Δεν καταλάβαινε τι εννοούσε…επηρεάστηκε όμως! Και επαναλάμβανε δυνατά: “τη ζωή που θέλω. Την ανεξαρτησία μου. Θα μπορώ να σηκωθώ και να φύγω. Αξιόλογα χρήματα.”. Εκείνη πάλευε, όπως όλοι άλλωστε, σιγά το προνόμιο, με διάφορα κύματα. Λίγο από αυτό που ήξερε, λίγο από αυτό που ήθελε αλλά δεν ήξερε, λίγο και με το τίποτα απολύτως, που ώρες – ώρες το ήθελε όσο τίποτα!

Εκνευριζόταν που πάντα επηρεαζόταν και της συνέβαινε σχεδόν με όλους και για όλα. Τι είναι δηλαδή αυτό; ανωριμότητα; έλλειψη σταθερών απόψεων για τα βασικά της ζωής; Νεύρα. Ανεξαρτησία, επανήλθε με τη σκέψη της συγκεκριμένης λέξης, τραβώντας το τελευταίο γράμμα (α) μακρόσυρτα. Ανεξαρτησία πότε; μετά τις 8 και 9 κάθε βράδυ, υπερφορτωμένη πληροφορίες, εξαντλημένη από την εξυπηρέτηση, γεμάτη αγωνία για τον προγραμματισμό κάθε επόμενης μέρας;

Προσωπικές επιλογές

Φίλη που αγαπούσε και εμπιστευόταν χρόνια της μίλησε για την απόλυτα σωστή επιλογή: “επιστρέφεις στο επάγγελμα που γνωρίζεις πολύ καλά, διότι από αυτό προέρχεσαι, με ένα κανονικό ωράριο της τάξεως των 9 και 10 ωρών ημερησίως, γιατί αυτό θα σου προσφέρει αξιόλογα χρήματα και τη ζωή που επιτέλους θέλεις! Κυρίως όμως την ανεξαρτησία σου! Θα μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ!!!”.

 

Δεν καταλάβαινε τι εννοούσε…επηρεάστηκε όμως! Και επαναλάμβανε δυνατά: “τη ζωή που θέλω. Την ανεξαρτησία μου. Θα μπορώ να σηκωθώ και να φύγω. Αξιόλογα χρήματα.”. Εκείνη πάλευε, όπως όλοι άλλωστε, σιγά το προνόμιο, με διάφορα κύματα. Λίγο από αυτό που ήξερε, λίγο από αυτό που ήθελε αλλά δεν ήξερε, λίγο και με το τίποτα απολύτως, που ώρες – ώρες το ήθελε όσο τίποτα!

Εκνευριζόταν που πάντα επηρεαζόταν και της συνέβαινε σχεδόν με όλους και για όλα. Τι είναι δηλαδή αυτό; ανωριμότητα; έλλειψη σταθερών απόψεων για τα βασικά της ζωής; Νεύρα. Ανεξαρτησία, επανήλθε με τη σκέψη της συγκεκριμένης λέξης, τραβώντας το τελευταίο γράμμα (α) μακρόσυρτα. Ανεξαρτησία πότε; μετά τις 8 και 9 κάθε βράδυ, υπερφορτωμένη πληροφορίες, εξαντλημένη από την εξυπηρέτηση, γεμάτη αγωνία για τον προγραμματισμό κάθε επόμενης μέρας;

F R E E D O M

Και τότε έγινε η αυτόματη ανάκληση.
To παρελθόν εμφανίστηκε σε δευτερόλεπτα σαν αποσπάσματα από τα γυρίσματα μίας ταινίας μεγάλου μήκους. Σε κανένα στιγμιότυπο δεν υπήρχε τίτλος με τη λέξη ανεξαρτησία.

Και εκείνη μεγάλωνε.
Είχε ήδη μεγαλώσει δηλαδή. Και αυτό δεν ήταν χρονικό μόνο. Ήταν κυρίως εσωτερικό. Και όσο είχε μεγαλώσει, τόσο δυσανάλογα είχε μικρύνει η υπομονή, η αντοχή και η ανοχή για δήθεν ανεξαρτησίες με κόστος την αληθινή ανεξαρτησία.

Και χαμογέλασε ευχαριστημένη.
Όχι. Αυτό δεν είναι ανεξαρτησία. Είναι επιλογή. Και η ανεξαρτησία είναι μία υποκειμενική έννοια, διαφορετική για τον κάθε διαφορετικό από εμάς”.

F R E E D O M

Και τότε έγινε η αυτόματη ανάκληση.
To παρελθόν εμφανίστηκε σε δευτερόλεπτα σαν αποσπάσματα από τα γυρίσματα μίας ταινίας μεγάλου μήκους. Σε κανένα στιγμιότυπο δεν υπήρχε τίτλος με τη λέξη ανεξαρτησία.

Και εκείνη μεγάλωνε.
Είχε ήδη μεγαλώσει δηλαδή. Και αυτό δεν ήταν χρονικό μόνο. Ήταν κυρίως εσωτερικό. Και όσο είχε μεγαλώσει, τόσο δυσανάλογα είχε μικρύνει η υπομονή, η αντοχή και η ανοχή για δήθεν ανεξαρτησίες με κόστος την αληθινή ανεξαρτησία.

Και χαμογέλασε ευχαριστημένη.
Όχι. Αυτό δεν είναι ανεξαρτησία. Είναι επιλογή. Και η ανεξαρτησία είναι μία υποκειμενική έννοια, διαφορετική για τον κάθε διαφορετικό από εμάς”.

Και εκείνη είχε ήδη κάνει τη δική της: ελεύθερος χρόνος. Λίγο παραπάνω καθώς μεγάλωνε. Αυτή ήταν η ανεξαρτησία της. Για να διαχειρίζεται το απόλυτα τίποτά της, που ήταν τα πάντα της. Τελικά δεν επηρεαζόταν πια από όλους και για όλα. Χαμογέλασε πάλι καθώς έκλεινε δυνατά την πόρτα πίσω της. Θα έβγαινε για μία υπέροχη, ανεξάρτητη βόλτα, έτσι ξαφνικά, γιατί το επέλεξε, πριν λήξει το 9ωρο ωράριο της ανεξαρτησίας των υπολοίπων. Δυνατή γεύση ανάτασης κυρίευσε όλες τις αισθήσεις της καθώς κατέβαινε με φόρα τις σκάλες.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Φίλος από τα παλιά

Μέσα Ιουλίου και η βροχή έκανε άνω κάτω την παράσταση στο Ηρώδειο. Ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί ατάκτως, γολγοθάς η αναμονή για ταξί κι ένα ζευγάρι περπατούσε αμέριμνο, με κατεύθυνση τη Μητρόπολη.

Δημήτρης Κούμανης 06.08.2019

Ιστορίες υστερίας και υποκρισίας

Είχα πέσει με τα μούτρα, στα νόστιμα ταϋλανδέζικα πιάτα που βρίσκονταν μπροστά μου. Πλάϊ μου, μία κυρία είχε γίνει πιεστική -αφόρητα κουραστική για να ακριβολογώ- προς τον μάγειρα / ιδιοκτήτη.

Δημήτρης Κούμανης 26.07.2019

Ευωδία

Είπες “πάμε να φύγουμε…να ξεχάσουμε…να ξεχαστούμε”.
Το αυστηρό μου βλέμμα, δεν άφηνε περιθώρια για αποδράσεις. Να ξεχαστούμε ναι, όμως να μην ξεχάσουμε. Η απώλεια μνήμης, μου φαίνεται τρομακτική.
Σηκώθηκα μούσκεμα από τον ιδρώτα. Δεν ήταν εφιάλτης, όμως είχε κάτι σκοτεινό η ιστορία.

Δημήτρης Κούμανης 20.07.2019

Περί marketing

Πιστεύω ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι ο ρόλος των οινοποιείων είναι να φτιάχνουν κρασί. Όμως στην εποχή που ζούμε, χρειάζονται κι “εργαλεία” marketing, για να καταφέρουν να πουλήσουν τα κρασιά τους. Σωστά;

Δημήτρης Κούμανης 06.07.2019