Scroll to top
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Ε ρε γλέντια

Όταν πριν μια δεκαετία, είδα να διαφημίζονται τα κρασιά του Bordeaux στο παρισινό metro, άρχισα να γίνομαι καχύποπτος, ότι ο δείκτης πωλήσεων, έχει πάρει διαστάσεις ελεύθερης πτώσης.

Οι καταναλωτές από καιρό είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ονομαστή προέλευση, από αναρίθμητα άρθρα, που μιλούσαν για “καμμένη γη”, λόγω της υπερβολικής χρήσης ζιζανιοκτόνων.
Τους θλιβερούς αριθμούς των πωλήσεων, “έσωζαν” νεόπλουτοι Ασιάτες, που εξακολουθούσαν να καταναλώνουν με δέος, κρασιά της περιοχής.
Η γενικότητα αυτή δεν σήμαινε, ότι απειλούνταν η φήμη και το κύρος μυθικών κτήματων -έτσι τουλάχιστον νόμιζα.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχω περίεργη σχέση. Τα θαυμάζω, αλλά με φοβίζουν. Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε χωρίς αυτά, όμως κατά την πορεία, έκαναν τη διαφορά στην κοινωνικότητά μας.

Σήμερα το πρωί χαζεύοντας στον “ρουφιάνο”, αντίκρισα έκπληκτος χορηγούμενη ανάρτηση από αθηναϊκή chic pizzeria, που διαφήμιζε ένα θρυλικό μπορντολέζικο κρασί που έχει στη λίστα του.

Σκόπιμα δεν αναφέρω την τιμή του, διότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ο χαρακτηρισμός “θρυλικό”, πιθανά υποδηλώνει τον αριθμό των ψηφίων.

Όταν πριν μια δεκαετία, είδα να διαφημίζονται τα κρασιά του Bordeaux στο παρισινό metro, άρχισα να γίνομαι καχύποπτος, ότι ο δείκτης πωλήσεων, έχει πάρει διαστάσεις ελεύθερης πτώσης.

Οι καταναλωτές από καιρό είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ονομαστή προέλευση, από αναρίθμητα άρθρα, που μιλούσαν για “καμμένη γη”, λόγω της υπερβολικής χρήσης ζιζανιοκτόνων.
Τους θλιβερούς αριθμούς των πωλήσεων, “έσωζαν” νεόπλουτοι Ασιάτες, που εξακολουθούσαν να καταναλώνουν με δέος, κρασιά της περιοχής.
Η γενικότητα αυτή δεν σήμαινε, ότι απειλούνταν η φήμη και το κύρος μυθικών κτήματων -έτσι τουλάχιστον νόμιζα.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχω περίεργη σχέση. Τα θαυμάζω, αλλά με φοβίζουν. Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε χωρίς αυτά, όμως κατά την πορεία, έκαναν τη διαφορά στην κοινωνικότητά μας.

Σήμερα το πρωί χαζεύοντας στον “ρουφιάνο”, αντίκρισα έκπληκτος χορηγούμενη ανάρτηση από αθηναϊκή chic pizzeria, που διαφήμιζε ένα θρυλικό μπορντολέζικο κρασί που έχει στη λίστα του.

Σκόπιμα δεν αναφέρω την τιμή του, διότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ο χαρακτηρισμός “θρυλικό”, πιθανά υποδηλώνει τον αριθμό των ψηφίων.

Σε μια χώρα που τα τελευταία χρόνια μαθαίνει να καταναλώνει επώνυμο κρασί και η οικονομία της συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση, “το κερασάκι στην τούρτα” είναι το pairing πίτσας, με ένα ακριβοθώρητο Merlot.
Σε καμία περίπτωση δεν κακίζω τους επιχειρηματίες/ιδιοκτήτες. Αν το πιστεύουν, καλά κάνουν και τολμούν, όμως πραγματικά αμφιβάλλω, πόσοι από τους πελάτες υπάρχει περίπτωση να γνωρίζουν τη σημαντικότητα αυτού του κρασιού και τον σεβασμό που χρειάζεται η διαχείρισή του.
Δεν είναι τα πάντα για όλους και τα κριτήρια κτήσης, δεν πρέπει να είναι απαραίτητα οικονομικά. Γιατί εάν τελικά είναι έτσι, “όσο ψηλότερα η μαϊμού ανεβαίνει στο δέντρο, τόσο περισσότερο φαίνεται ο κώλος της”.


Υ.Γ: Η επιβεβαίωση ότι η σχέση πλούτου και κρασιού, δεν παραλληλίζεται απαραίτητα, φαίνεται από όσους αποφάσισαν ν’ ασχοληθούν με την παραγωγή, χωρίς να έχουν το backround. Ελάχιστοι κατάφεραν κάτι αξιόλογο.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Να θυμάσαι και να προσμένεις

“Να θυμάσαι και να προσμένεις” είπε ο κύριος Λύσανδρος κι αυτές οι τέσσερις λέξεις, έγιναν…

Δημήτρης Κούμανης 15.08.2020

Α tribute to Icarian radioactive wines!

Όπως λένε και οι ντόπιοι, την Ικαρία δεν την επιλέγεις, παρά σε επιλέγει...Πρόκειται για έναν…

Βένια Ρούφα 01.08.2020

Ελεύθερη πτώση

Σκόπιμα έχω να γράψω καιρό κι αυτό διότι, παρακολουθώ με προσοχή τα τεκταινόμενα στον ευρύτερο…

Δημήτρης Κούμανης 01.07.2020

Η επιστροφή του ασώτου

Η γνωστή παραβολή της επιστροφής του ασώτου, αναφέρεται στην ιστορία ενός πατέρα με δύο…

Βένια Ρούφα 01.06.2020