Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Ε ρε γλέντια

Όταν πριν μια δεκαετία, είδα να διαφημίζονται τα κρασιά του Bordeaux στο παρισινό metro, άρχισα να γίνομαι καχύποπτος, ότι ο δείκτης πωλήσεων, έχει πάρει διαστάσεις ελεύθερης πτώσης.

Οι καταναλωτές από καιρό είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ονομαστή προέλευση, από αναρίθμητα άρθρα, που μιλούσαν για “καμμένη γη”, λόγω της υπερβολικής χρήσης ζιζανιοκτόνων.
Τους θλιβερούς αριθμούς των πωλήσεων, “έσωζαν” νεόπλουτοι Ασιάτες, που εξακολουθούσαν να καταναλώνουν με δέος, κρασιά της περιοχής.
Η γενικότητα αυτή δεν σήμαινε, ότι απειλούνταν η φήμη και το κύρος μυθικών κτήματων -έτσι τουλάχιστον νόμιζα.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχω περίεργη σχέση. Τα θαυμάζω, αλλά με φοβίζουν. Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε χωρίς αυτά, όμως κατά την πορεία, έκαναν τη διαφορά στην κοινωνικότητά μας.

Σήμερα το πρωί χαζεύοντας στον “ρουφιάνο”, αντίκρισα έκπληκτος χορηγούμενη ανάρτηση από αθηναϊκή chic pizzeria, που διαφήμιζε ένα θρυλικό μπορντολέζικο κρασί που έχει στη λίστα του.

Σκόπιμα δεν αναφέρω την τιμή του, διότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ο χαρακτηρισμός “θρυλικό”, πιθανά υποδηλώνει τον αριθμό των ψηφίων.

Όταν πριν μια δεκαετία, είδα να διαφημίζονται τα κρασιά του Bordeaux στο παρισινό metro, άρχισα να γίνομαι καχύποπτος, ότι ο δείκτης πωλήσεων, έχει πάρει διαστάσεις ελεύθερης πτώσης.

Οι καταναλωτές από καιρό είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ονομαστή προέλευση, από αναρίθμητα άρθρα, που μιλούσαν για “καμμένη γη”, λόγω της υπερβολικής χρήσης ζιζανιοκτόνων.
Τους θλιβερούς αριθμούς των πωλήσεων, “έσωζαν” νεόπλουτοι Ασιάτες, που εξακολουθούσαν να καταναλώνουν με δέος, κρασιά της περιοχής.
Η γενικότητα αυτή δεν σήμαινε, ότι απειλούνταν η φήμη και το κύρος μυθικών κτήματων -έτσι τουλάχιστον νόμιζα.

Με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχω περίεργη σχέση. Τα θαυμάζω, αλλά με φοβίζουν. Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε χωρίς αυτά, όμως κατά την πορεία, έκαναν τη διαφορά στην κοινωνικότητά μας.

Σήμερα το πρωί χαζεύοντας στον “ρουφιάνο”, αντίκρισα έκπληκτος χορηγούμενη ανάρτηση από αθηναϊκή chic pizzeria, που διαφήμιζε ένα θρυλικό μπορντολέζικο κρασί που έχει στη λίστα του.

Σκόπιμα δεν αναφέρω την τιμή του, διότι δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Ο χαρακτηρισμός “θρυλικό”, πιθανά υποδηλώνει τον αριθμό των ψηφίων.

Σε μια χώρα που τα τελευταία χρόνια μαθαίνει να καταναλώνει επώνυμο κρασί και η οικονομία της συνεχίζει να βρίσκεται σε ύφεση, “το κερασάκι στην τούρτα” είναι το pairing πίτσας, με ένα ακριβοθώρητο Merlot.
Σε καμία περίπτωση δεν κακίζω τους επιχειρηματίες/ιδιοκτήτες. Αν το πιστεύουν, καλά κάνουν και τολμούν, όμως πραγματικά αμφιβάλλω, πόσοι από τους πελάτες υπάρχει περίπτωση να γνωρίζουν τη σημαντικότητα αυτού του κρασιού και τον σεβασμό που χρειάζεται η διαχείρισή του.
Δεν είναι τα πάντα για όλους και τα κριτήρια κτήσης, δεν πρέπει να είναι απαραίτητα οικονομικά. Γιατί εάν τελικά είναι έτσι, “όσο ψηλότερα η μαϊμού ανεβαίνει στο δέντρο, τόσο περισσότερο φαίνεται ο κώλος της”.


Υ.Γ: Η επιβεβαίωση ότι η σχέση πλούτου και κρασιού, δεν παραλληλίζεται απαραίτητα, φαίνεται από όσους αποφάσισαν ν’ ασχοληθούν με την παραγωγή, χωρίς να έχουν το backround. Ελάχιστοι κατάφεραν κάτι αξιόλογο.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η ζωή όπως την ξέρουμε

Πέταξε το βιβλίο του με μανία στο πάτωμα!
“Ούτε αυτό λειτουργεί τελικά ”, μονολόγησε. Τόση ώρα προσπαθούσε να βρει τρόπο να μην σκέφτεται προγραμματισμένα, αλλά δεν τα κατάφερνε.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 15.09.2019

Ε ρε γλέντια

Όταν πριν μια δεκαετία, είδα να διαφημίζονται τα κρασιά του Bordeaux στο παρισινό metro, άρχισα να γίνομαι καχύποπτος, ότι ο δείκτης πωλήσεων, έχει πάρει διαστάσεις ελεύθερης πτώσης.

Δημήτρης Κούμανης 01.09.2019

Φίλος από τα παλιά

Μέσα Ιουλίου και η βροχή έκανε άνω κάτω την παράσταση στο Ηρώδειο. Ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί ατάκτως, γολγοθάς η αναμονή για ταξί κι ένα ζευγάρι περπατούσε αμέριμνο, με κατεύθυνση τη Μητρόπολη.

Δημήτρης Κούμανης 06.08.2019

Ιστορίες υστερίας και υποκρισίας

Είχα πέσει με τα μούτρα, στα νόστιμα ταϋλανδέζικα πιάτα που βρίσκονταν μπροστά μου. Πλάϊ μου, μία κυρία είχε γίνει πιεστική -αφόρητα κουραστική για να ακριβολογώ- προς τον μάγειρα / ιδιοκτήτη.

Δημήτρης Κούμανης 26.07.2019