Scroll to top 
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Έργο τέχνης

Τη δεκαετία που ανακαλύπταμε τον κόσμο, περνούσα ώρες στα δισκοπωλεία του κέντρου.

Αν και τα περισσότερα χρήματα τα ξόδευα σε βιβλία και κινηματογράφο, η αναζήτηση βινυλίων, αποτελούσε σαββατιάτικη ιεροτελεστία. Αναμφισβήτητα, υπήρχαν φορές που την επιλογή επηρέαζε και το εξώφυλλο. Λιτά ή πληθωρικά, σε έκαναν να τα ποθείς. Να επιστρέφεις σπίτι, να πλημμυρίζουν το χώρο οι πρώτες νότες, να θαυμάζεις τα υπέροχα εικαστικά.

Πέρασαν 30+ χρόνια, τα βινύλια απολαμβάνουν τη δεύτερη τους νεότητα, βιβλία και κινηματογράφος εξακολουθούν και είναι μεγάλη μου αγάπη, μαζί όμως με ακόμα μία, που καθημερινά μου δίνει οξυγόνο.

Το κρασί!

Και όπως συνέβαινε με τους δίσκους στην εφηβεία μου, δεν είναι αποκλειστικά το περιεχόμενο. Αφορά την όλη διαδικασία και τα παράλληλα στοιχεία, που συχνά επηρεάζουν την κρίση μας.

Χθες βράδυ, δοκίμασα το εικονιζόμενο κρασί με προέλευση το γαλλικό νότο. Μου άρεσε, όμως δεν είναι αυτό το ζητούμενο, όπως στη προκειμένη δεν μας αφορά το το κλίμα, το αμπελοτόπι ή η ποικιλία.

Το εικαστικό της ετικέτας, μου δημιούργησε την ασυγκράτητη επιθυμία να το δοκιμάσω κι αυτό μετράει.

Αναζήτησα ποιος τη σχεδίασε. Πρόκειται για την Γαλλίδα εικαστικό Malika Favre, που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, με απίθανες δουλειές στο ενεργητικό της.
Κάποτε, εξώφυλλα δίσκων σχεδίαζαν οι Warhol, Haring, Μόραλης, Ακριθάκης…σήμερα, ετικέτες κρασιών ταλαντούχοι εικαστικοί. Ο κόσμος αλλάζει, μαζί του κι εμείς.

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, έχω απέναντί μου την άδεια φιάλη και απολαμβάνω πόσο όμορφα πέφτει η σκιά στο τοπίο. Πόση χαρά θεέ μου, μπορεί να δώσει ένα κρασί;

A Little Film About… Malika Favre

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Φήμη ή ευτελισμός;

Ο τόπος αλλά και ο τρόπος καλλιέργειας της αμπέλου, το έδαφος, το κλίμα, οι καιρικές συνθήκες της εκάστοτε χρονιάς, αλλά και οι αμπελουργικές συνήθεις των διαφόρων περιοχών, μαζί με τον ιδιαίτερο παράγοντα που ακούει στον όρο μικροκλίμα, συνθέτουν την περίφημη έννοια του terroir.

Βένια Ρούφα 01.04.2020

σχεδόν 5 π.μ.

14 ημέρες εγκλεισμού, δεν είναι εύκολο πράγμα, δύσκολα περνάει ο χρόνος. Ότι κι αν αποφασίσω να κάνω, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνει ημιτελές. Το μυαλό φεύγει, σχεδόν αδύνατο να εστιάσω σ’ ένα πράγμα, να συγκεντρωθώ.

Δημήτρης Κούμανης 29.03.2020

Changes

Το ότι η γη νοσεί -ανίατα σχεδόν- το είχε διαγνώσει κίολας από το 1912 ο νομπελίστας δρ. Αλέξις Καρέλ.

Βένια Ρούφα 24.03.2020

Reset στις ζωές μας

Η σημερινή ημέρα, είναι ξεχωριστή. Σαν σήμερα πριν καιρό, ξεκίνησε ένα ταξίδι τόσο συναρπαστικό, που και στα βράχια να πέσει το πλοίο…χαλάλι. Έχω ρουφήξει το μεδούλι της ζωής, νιώθω ευγνωμοσύνη για τις όμορφες στιγμές. Όμως οι άνθρωποι είμαστε αχόρταγοι, θέλω κι άλλο, γι’ αυτό συνεχίζω να ονειρεύομαι.

Δημήτρης Κούμανης 18.03.2020