Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Η γοητεία του ταξιδιού

O στίχος του Καρασούλου: «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά, ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει…..» από τη ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, νομίζω ότι γράφτηκε για μένα.

Λίγο ο φόβος για τα αεροπλάνα, δεν είναι το ύψος, είναι αυτό το «κλειστό του πράγματος», όπως προσπαθώ να εξηγήσω  κάθε φορά που με κοιτούν έκπληκτοι οι συνομιλητές & σχολιάζουν με στόμφο: «Καλά, είναι δυνατόν; είναι το πιο ασφαλές μέσο. Έχει αποδειχθεί με έρευνες!», λίγο η  ταλαιπωρία των υπόλοιπων μεταφορικών μέσων, λίγο οι συγκυρίες, κάτι λίγο παραπάνω τώρα η κρίση, δεν έχω ακόμα ταξιδέψει όσο μακριά θα ήθελα.

O στίχος του Καρασούλου: «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει…..» από τη ΜΙΚΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ, νομίζω ότι γράφτηκε για μένα.

Ευτυχώς για μένα, ταξίδια δεν είναι μόνο αυτά που κάνεις  με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είναι και αυτά της καρδιάς που ταξιδεύει τα ταξίδια των άλλων. Χωρίς να χρειάζεται να ετοιμάσει βαλίτσες & να εκδώσει εισιτήρια. 

Ωστόσο, μετακινείται.

Με όχημα τις λέξεις των άλλων, στα βιβλία των άλλων.  Από ιστορία σε ιστορία, από ανθρώπους σε άλλους ανθρώπους, από πατρίδα σε πατρίδα,

κυρίως από συναίσθημα σε συναίσθημα.

Όλες τις εποχές του χρόνου. Όποια στιγμή το αποφασίσει. Οπουδήποτε.

Στα βιβλία των άλλων έχω κάνει πολλά από τα ταξίδια που λαχταρούσα Με συναρπάζει πάντα η δυνατότητα να «τρυπώσεις» μέσα στην ιστορία ενός βιβλίου και  να «περάσεις» με ένα τρόπο μαγικό, πίσω από τις λέξεις στις σελίδες του για να βρεθείς στο παρόν του ταξιδιού της ιστορίας των άλλων και να τη ζήσεις μαζί τους. 

Με αυτό τον τρόπο εγώ έχω κάνει υπέροχα ταξίδια. Χωρίς το φόβο του «κλειστού του πράγματος». Κάθε άλλο! 

Έχω περιφερθεί σε κήπους, σκύβοντας για να περάσω κάτω από τα μακριά κλαδιά των δέντρων

Έχω παραστεί σε διαλόγους εραστών, κρατώντας την ανάσα μου για να μην την ακούσουν, καθώς διαπληκτίζονται με πίκρα ή ερωτοτροπούν με απίστευτη γλύκα.

Έχω διασχίσει χώρες με βουνά & γκρεμούς και άλλες, με μονότονες εκτάσεις ισόπεδων πληκτικών πεδιάδων, που νόμιζα ότι δεν θα τελειώσουν ποτέ.  Σε καιρούς έντασης αλλά και γαλήνης.

Στις σελίδες των βιβλίων που έχω αγαπήσει έχω «ρουφήξει» τις πιο ολοκληρωμένες  μου γεύσεις.  Αυτές  που διαπερνούν όλο το σύστημα των συναισθημάτων, πέρα και πάνω από απλά τις αισθήσεις μας.

Είναι οι γεύσεις των βιβλίων που με ταξιδεύουν. Από τις γοητευτικότερες. 

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Προσωπικές επιλογές

Φίλη που αγαπούσε και εμπιστευόταν χρόνια της μίλησε για την απόλυτα σωστή επιλογή: “επιστρέφεις στο επάγγελμα που γνωρίζεις πολύ καλά, διότι από αυτό προέρχεσαι, με ένα κανονικό ωράριο της τάξεως των 9 και 10 ωρών ημερησίως, γιατί αυτό θα σου προσφέρει αξιόλογα χρήματα και τη ζωή που επιτέλους θέλεις! Κυρίως όμως την ανεξαρτησία σου! Θα μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ!!!”.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 01.06.2019

“Sono tutti gay con …”

Επιστρέφαμε από Βερολίνο. Στο τραπεζάκι του αεροπλάνου, είχα απλώσει τις σημειώσεις μου, από τα κρασιά που δοκίμασα τις προηγούμενες ημέρες. Διάχυτος ενθουσιασμός και σκεφτόμουν ήδη για ποια θα γράψω.

Δημήτρης Κούμανης 18.05.2019

Χαμόγελα ικανοποίησης

Καθόμουν στο πεζούλι, μ’ ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και χάζευα το “δίπλα”. Πρώτες ημέρες λειτουργίας, έβρισκε σιγά σιγά το κοινό του, χωρίς μαρκίζα, φανφάρες και παράτες. Απεχθάνομαι δελτία τύπου και κάθε λογής προωθητικές ενέργειες που δηλώνουν προθέσεις και προσδοκίες. Άς αφήσουμε τον κόσμο να δοκιμάσει και να επιλέξει.

Δημήτρης Κούμανης 05.05.2019

Η κοινωνία στο πιάτο μας

Τις τελευταίες εβδομάδες, η ασφυκτική πίεση της δουλειάς, δεν άφησε ελεύθερο το μυαλό κι έτσι δεν είχα σκέψεις και ιστορίες να “διηγηθώ”. Καλά είναι όμως κι έτσι. Μετά από μια επταετία χαράς με πολλούς νέους φίλους, το heteroclito απέκτησε το ετεροθαλές του αφελφάκι, με τα παιδιά της ομάδας μας, πιστούς συνοδοιπόρους. Τι κι αν μεγαλώνουμε; Όταν συναναστέφεσαι με τη νεότητα, μόνο θετικά μπορεί να σε επηρεάσει…

Δημήτρης Κούμανης 01.05.2019