Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Μυστικά του εδάφους

«Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση αδιαφορία τη φωλιά του όση ο homo sapiens, δηλητηριάζοντας το άμεσο περιβάλλον του με σατανικά επινοημένες χημικές ουσίες και τα θανατηφόρα τοξικά υπολλείματά τους.»

Πρωϊνή πτήση για Παρίσι κι αυτή ήταν η πρώτη φράση που διάβασα, στο βιβλίο “Μυστικά του εδάφους”, των Πήτερ Τόμπκινς & Κρίστοφερ Μπερντ. Δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερη αρχή, καθώς σκοπός του ταξιδιού είναι, να επισκεφθώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, εκθέσεις κρασιών ήπιας οινοποίησης, στο Λίγηρα.

Αρκετοί νομίζουν, ότι οι οινοπαραγωγοί που ακολουθούν βιοδυναμικές ή άλλες εναλλακτικές μεθόδους καλλιέργειας, είναι κάτι απόκοσμοι τύποι, που συχνά αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας.

Αναρωτηθήκατε, μήπως όσοι χλευάζουν, απλά προσπαθούν να κρύψουν τις αδυναμίες τους; Πως είναι δυνατόν να αντικρίζουμε ένα προικισμένο και γόνιμο αμπέλι, που κατά τα άλλα δεν υπάρχει ίχνος ζωής; Πως γίνεται να γνωρίζουμε, ότι τους κρίσιμους μήνες, συνέβησαν ακραία καιρικά φαινόμενα, που έπληξαν ανεπανόρθωτα τα κλήματα, μα τελικά ήπιαμε θαυμάσια κρασιά εκείνη την εσοδεία; Τέλος, η ζωή του οινοπαραγωγού, πρέπει να μοιράζεται μεταξύ αμπελιού και οινοποιείου ή σε gala και συνεντεύξεις;

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να πιστέψω κι αν μπορώ να δώσω τις απαντήσεις που ζητάω. Το μόνο που γνωρίζω είναι, ότι το αμπέλι απαιτεί κοπιαστική δουλειά, σχεδόν όλο το χρόνο. Έτσι, όταν συναντώ κατ’ εξακολούθηση, οινοπαραγωγούς σε πάσης φύσεως δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις και μετά από λίγο διαβάζω διθυραμβικές κριτικές για τα κρασιά τους, οφείλω να είμαι επιφυλακτικός. Και δυστυχώς, αυτό συχνά συμβαίνει, από όσους είναι ακραία επικριτικοί, σε οτιδήποτε διαφορετικό.

“Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση αδιαφορία τη φωλιά του όση ο homo sapiens, δηλητηριάζοντας το άμεσο περιβάλλον του με σατανικά επινοημένες χημικές ουσίες και τα θανατηφόρα τοξικά υπολλείματά τους”.

Πρωϊνή πτήση για Παρίσι κι αυτή ήταν η πρώτη φράση που διάβασα, στο βιβλίο “Μυστικά του εδάφους”, των Πήτερ Τόμπκινς & Κρίστοφερ Μπερντ. Δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερη αρχή, καθώς σκοπός του ταξιδιού είναι, να επισκεφθώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, εκθέσεις κρασιών ήπιας οινοποίησης, στο Λίγηρα.

Αρκετοί νομίζουν, ότι οι οινοπαραγωγοί που ακολουθούν βιοδυναμικές ή άλλες εναλλακτικές μεθόδους καλλιέργειας, είναι κάτι απόκοσμοι τύποι, που συχνά αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας.

Αναρωτηθήκατε, μήπως όσοι χλευάζουν, απλά προσπαθούν να κρύψουν τις αδυναμίες τους; Πως είναι δυνατόν να αντικρίζουμε ένα προικισμένο και γόνιμο αμπέλι, που κατά τα άλλα δεν υπάρχει ίχνος ζωής; Πως γίνεται να γνωρίζουμε, ότι τους κρίσιμους μήνες, συνέβησαν ακραία καιρικά φαινόμενα, που έπληξαν ανεπανόρθωτα τα κλήματα, μα τελικά ήπιαμε θαυμάσια κρασιά εκείνη την εσοδεία; Τέλος, η ζωή του οινοπαραγωγού, πρέπει να μοιράζεται μεταξύ αμπελιού και οινοποιείου ή σε gala και συνεντεύξεις;

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να πιστέψω κι αν μπορώ να δώσω τις απαντήσεις που ζητάω. Το μόνο που γνωρίζω είναι, ότι το αμπέλι απαιτεί κοπιαστική δουλειά, σχεδόν όλο το χρόνο. Έτσι, όταν συναντώ κατ’ εξακολούθηση, οινοπαραγωγούς σε πάσης φύσεως δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις και μετά από λίγο διαβάζω διθυραμβικές κριτικές για τα κρασιά τους, οφείλω να είμαι επιφυλακτικός. Και δυστυχώς, αυτό συχνά συμβαίνει, από όσους είναι ακραία επικριτικοί, σε οτιδήποτε διαφορετικό.

Το τραίνο σε λίγο φτάνει Angers St Laud. Κλείνω τον υπολογιστή και ντύνομαι ζεστά πριν κατέβω. Ο ουρανός έχει όλη την παλέτα των γκρι αποχρώσεων, το κρύο είναι τσουχτερό, μα χαίρομαι απεριόριστα που επιστρέφω, για έναν εξαντλητικό μαραθώνιο δοκιμών.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Φίλος από τα παλιά

Μέσα Ιουλίου και η βροχή έκανε άνω κάτω την παράσταση στο Ηρώδειο. Ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί ατάκτως, γολγοθάς η αναμονή για ταξί κι ένα ζευγάρι περπατούσε αμέριμνο, με κατεύθυνση τη Μητρόπολη.

Δημήτρης Κούμανης 06.08.2019

Ιστορίες υστερίας και υποκρισίας

Είχα πέσει με τα μούτρα, στα νόστιμα ταϋλανδέζικα πιάτα που βρίσκονταν μπροστά μου. Πλάϊ μου, μία κυρία είχε γίνει πιεστική -αφόρητα κουραστική για να ακριβολογώ- προς τον μάγειρα / ιδιοκτήτη.

Δημήτρης Κούμανης 26.07.2019

Ευωδία

Είπες “πάμε να φύγουμε…να ξεχάσουμε…να ξεχαστούμε”.
Το αυστηρό μου βλέμμα, δεν άφηνε περιθώρια για αποδράσεις. Να ξεχαστούμε ναι, όμως να μην ξεχάσουμε. Η απώλεια μνήμης, μου φαίνεται τρομακτική.
Σηκώθηκα μούσκεμα από τον ιδρώτα. Δεν ήταν εφιάλτης, όμως είχε κάτι σκοτεινό η ιστορία.

Δημήτρης Κούμανης 20.07.2019

Περί marketing

Πιστεύω ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι ο ρόλος των οινοποιείων είναι να φτιάχνουν κρασί. Όμως στην εποχή που ζούμε, χρειάζονται κι “εργαλεία” marketing, για να καταφέρουν να πουλήσουν τα κρασιά τους. Σωστά;

Δημήτρης Κούμανης 06.07.2019