Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Μυστικά του εδάφους

«Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση αδιαφορία τη φωλιά του όση ο homo sapiens, δηλητηριάζοντας το άμεσο περιβάλλον του με σατανικά επινοημένες χημικές ουσίες και τα θανατηφόρα τοξικά υπολλείματά τους.»

Πρωϊνή πτήση για Παρίσι κι αυτή ήταν η πρώτη φράση που διάβασα, στο βιβλίο “Μυστικά του εδάφους”, των Πήτερ Τόμπκινς & Κρίστοφερ Μπερντ. Δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερη αρχή, καθώς σκοπός του ταξιδιού είναι, να επισκεφθώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, εκθέσεις κρασιών ήπιας οινοποίησης, στο Λίγηρα.

Αρκετοί νομίζουν, ότι οι οινοπαραγωγοί που ακολουθούν βιοδυναμικές ή άλλες εναλλακτικές μεθόδους καλλιέργειας, είναι κάτι απόκοσμοι τύποι, που συχνά αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας.

Αναρωτηθήκατε, μήπως όσοι χλευάζουν, απλά προσπαθούν να κρύψουν τις αδυναμίες τους; Πως είναι δυνατόν να αντικρίζουμε ένα προικισμένο και γόνιμο αμπέλι, που κατά τα άλλα δεν υπάρχει ίχνος ζωής; Πως γίνεται να γνωρίζουμε, ότι τους κρίσιμους μήνες, συνέβησαν ακραία καιρικά φαινόμενα, που έπληξαν ανεπανόρθωτα τα κλήματα, μα τελικά ήπιαμε θαυμάσια κρασιά εκείνη την εσοδεία; Τέλος, η ζωή του οινοπαραγωγού, πρέπει να μοιράζεται μεταξύ αμπελιού και οινοποιείου ή σε gala και συνεντεύξεις;

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να πιστέψω κι αν μπορώ να δώσω τις απαντήσεις που ζητάω. Το μόνο που γνωρίζω είναι, ότι το αμπέλι απαιτεί κοπιαστική δουλειά, σχεδόν όλο το χρόνο. Έτσι, όταν συναντώ κατ’ εξακολούθηση, οινοπαραγωγούς σε πάσης φύσεως δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις και μετά από λίγο διαβάζω διθυραμβικές κριτικές για τα κρασιά τους, οφείλω να είμαι επιφυλακτικός. Και δυστυχώς, αυτό συχνά συμβαίνει, από όσους είναι ακραία επικριτικοί, σε οτιδήποτε διαφορετικό.

“Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση αδιαφορία τη φωλιά του όση ο homo sapiens, δηλητηριάζοντας το άμεσο περιβάλλον του με σατανικά επινοημένες χημικές ουσίες και τα θανατηφόρα τοξικά υπολλείματά τους”.

Πρωϊνή πτήση για Παρίσι κι αυτή ήταν η πρώτη φράση που διάβασα, στο βιβλίο “Μυστικά του εδάφους”, των Πήτερ Τόμπκινς & Κρίστοφερ Μπερντ. Δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερη αρχή, καθώς σκοπός του ταξιδιού είναι, να επισκεφθώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, εκθέσεις κρασιών ήπιας οινοποίησης, στο Λίγηρα.

Αρκετοί νομίζουν, ότι οι οινοπαραγωγοί που ακολουθούν βιοδυναμικές ή άλλες εναλλακτικές μεθόδους καλλιέργειας, είναι κάτι απόκοσμοι τύποι, που συχνά αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας.

Αναρωτηθήκατε, μήπως όσοι χλευάζουν, απλά προσπαθούν να κρύψουν τις αδυναμίες τους; Πως είναι δυνατόν να αντικρίζουμε ένα προικισμένο και γόνιμο αμπέλι, που κατά τα άλλα δεν υπάρχει ίχνος ζωής; Πως γίνεται να γνωρίζουμε, ότι τους κρίσιμους μήνες, συνέβησαν ακραία καιρικά φαινόμενα, που έπληξαν ανεπανόρθωτα τα κλήματα, μα τελικά ήπιαμε θαυμάσια κρασιά εκείνη την εσοδεία; Τέλος, η ζωή του οινοπαραγωγού, πρέπει να μοιράζεται μεταξύ αμπελιού και οινοποιείου ή σε gala και συνεντεύξεις;

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να πιστέψω κι αν μπορώ να δώσω τις απαντήσεις που ζητάω. Το μόνο που γνωρίζω είναι, ότι το αμπέλι απαιτεί κοπιαστική δουλειά, σχεδόν όλο το χρόνο. Έτσι, όταν συναντώ κατ’ εξακολούθηση, οινοπαραγωγούς σε πάσης φύσεως δημοσιοσχεσίτικες εκδηλώσεις και μετά από λίγο διαβάζω διθυραμβικές κριτικές για τα κρασιά τους, οφείλω να είμαι επιφυλακτικός. Και δυστυχώς, αυτό συχνά συμβαίνει, από όσους είναι ακραία επικριτικοί, σε οτιδήποτε διαφορετικό.

Το τραίνο σε λίγο φτάνει Angers St Laud. Κλείνω τον υπολογιστή και ντύνομαι ζεστά πριν κατέβω. Ο ουρανός έχει όλη την παλέτα των γκρι αποχρώσεων, το κρύο είναι τσουχτερό, μα χαίρομαι απεριόριστα που επιστρέφω, για έναν εξαντλητικό μαραθώνιο δοκιμών.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Προσωπικές επιλογές

Φίλη που αγαπούσε και εμπιστευόταν χρόνια της μίλησε για την απόλυτα σωστή επιλογή: “επιστρέφεις στο επάγγελμα που γνωρίζεις πολύ καλά, διότι από αυτό προέρχεσαι, με ένα κανονικό ωράριο της τάξεως των 9 και 10 ωρών ημερησίως, γιατί αυτό θα σου προσφέρει αξιόλογα χρήματα και τη ζωή που επιτέλους θέλεις! Κυρίως όμως την ανεξαρτησία σου! Θα μπορείς να σηκωθείς και να φύγεις, δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ!!!”.

Κωνσταντίνα Ζέρβα 01.06.2019

“Sono tutti gay con …”

Επιστρέφαμε από Βερολίνο. Στο τραπεζάκι του αεροπλάνου, είχα απλώσει τις σημειώσεις μου, από τα κρασιά που δοκίμασα τις προηγούμενες ημέρες. Διάχυτος ενθουσιασμός και σκεφτόμουν ήδη για ποια θα γράψω.

Δημήτρης Κούμανης 18.05.2019

Χαμόγελα ικανοποίησης

Καθόμουν στο πεζούλι, μ’ ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και χάζευα το “δίπλα”. Πρώτες ημέρες λειτουργίας, έβρισκε σιγά σιγά το κοινό του, χωρίς μαρκίζα, φανφάρες και παράτες. Απεχθάνομαι δελτία τύπου και κάθε λογής προωθητικές ενέργειες που δηλώνουν προθέσεις και προσδοκίες. Άς αφήσουμε τον κόσμο να δοκιμάσει και να επιλέξει.

Δημήτρης Κούμανης 05.05.2019

Η κοινωνία στο πιάτο μας

Τις τελευταίες εβδομάδες, η ασφυκτική πίεση της δουλειάς, δεν άφησε ελεύθερο το μυαλό κι έτσι δεν είχα σκέψεις και ιστορίες να “διηγηθώ”. Καλά είναι όμως κι έτσι. Μετά από μια επταετία χαράς με πολλούς νέους φίλους, το heteroclito απέκτησε το ετεροθαλές του αφελφάκι, με τα παιδιά της ομάδας μας, πιστούς συνοδοιπόρους. Τι κι αν μεγαλώνουμε; Όταν συναναστέφεσαι με τη νεότητα, μόνο θετικά μπορεί να σε επηρεάσει…

Δημήτρης Κούμανης 01.05.2019