Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

One more cup of coffee

Απόλαυση χωρίς τέλος ο καφές, αν ποτέ με αναγκάσουν να τον κόψω, θα πέσω σε κατάθλιψη.

Προσπάθησα πολλές φορές να κατανοήσω τη γοητεία του τσαγιού, περπάτησα ανάμεσα στις καλλιέργειες στο Darjeeling, όλα όμορφα κι ωραία, αλλά σαν τον καφέ, τίποτα.

Κι όταν λέμε καφές, που να πρωτοθυμηθώ τις συγκινήσεις; Ρώμη, Νάπολη ή Παλέρμο; Ίσως στην Κουένκα των Άνδεων μετά από μέρες περπάτημα ή μήπως στη Βιεντιάν του Λάος εκείνο τα μαγικό πρωϊνό, με μια ζεστή μπαγκέτα και λίγο ζαχαρούχο γάλα; Και οι βορειοαμερικανικές μεγαλουπόλεις πουθενά; Ιστορικά beatnik σημεία στο Σαν Φρανσίσκο, νεουορκέζικες υπερπαραγωγές ή σοφιστικέ εκδοχές στο Μόντρεαλ; Τα παρισινά café ξεχωριστή εμπειρία, ξεχειλίζουν έρωτα, τέχνη και βαθυστόχαστες συζητήσεις.

Κάπως έτσι αποτυπώνεται η κουλτούρα του καφέ, όμως υπάρχει κάτι βαθύτερο μέσα μου, μετά την πρώτη επαφή με την Αιθιοπία, την άνοιξη του ’10.  Εξουθενωμένος από το μακρύ ταξίδι, από Αθήνα για Αντίς Αμπέμπα μέσω Κωνσταντινούπολης, πολύωρη αναμονή στο αεροδρόμιο και λίγο πριν χαράξει πτήση για Αξούμ, στα βόρεια της χώρας, βγήκα για την πρώτη βόλτα στην ακριτική πόλη.

Το μόνο που χρειαζόμουν απεγνωσμένα ήταν ένας καφές.

Κάθησα σ’ ένα αυτοσχέδιο café, ένα παράπηγμα που μάνα και κόρη σέρβιραν αποκλειστικά και μόνο καφέ, με το χαρακτηριστικό τελετουργικό της χώρας. Βασανιστικά αργή εμπειρία όταν ο οργανισμός αναζητά την τονοτική ουσία, για να πάρει μπρος. Όμως η διάρκεια γοητεύει κι έτσι εν μέσω αρωμάτων από το καβούρδισμα και την παρασκευή, έβαλα τη πρώτη γουλιά και ομολογώ ότι όλα γύρω μου φαινόντουσαν ομορφότερα.

Τελικά ο καρπός αυτός έχει τονοτικές ή ψυχοτρόπες ιδιότητες; Η πρώτη επαφή με την αφρικανική χώρα, είχε να κάνει με τη γεύση κι αυτό ήταν ενθαρρυντικό. Νόμιζα ότι το δυνατό σημείο της ήταν η ethiopian jazz, όμως με κέρδισε απρόβλεπτα ο καφές της. Απρόβλεπτα διότι ενώ ήξερα ότι είναι σημαντική παραγωγός χώρα -με το 15% του πληθυσμού να απασχολείται στη παραγωγή ή εμπορία καφέ και πάνω από το 50% της οικονομίας της να εξαρτάται από αυτόν, δεν φανταζόμουν ότι είχε κουλτούρα στη κατανάλωση. Δοκίμασα τοπικές μπύρες, τόλμησα μέχρι και ντόπια κρασιά, μα στον καφέ ξαναγυρνούσα. Τόσο, δεν ξαναήπια ποτέ στη ζωή μου. Καμία νευρικότητα, ούτε ταχυπαλμίες από την υπερκατανάλωση.

Όλα είναι στο μυαλό μας τελικά.

Τα χρόνια πέρασαν και διαπιστώνω όπου κι αν ταξιδέψω ότι ζούμε μέρες που χαρακτηρίζονται από την “υστερία της γεύσης”. Μάγειροι, κρασάδες, μπαρμαναραίοι και καφετζήδες τείνουν να γίνουν πιο σημαντικοί από αυτούς που ασχολούνται με την ιατρική έρευνα. Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;

Δεν ξέρω και δεν νομίζω να μάθω, πάντως και στην πιο απομακρυσμένη ελληνική πόλη έχουμε τη δυνατότητα να πιούμε πραγματικά καλό καφέ και το ενθαρυντικό είναι, ότι αυτό δείχνει να έχει διάρκεια. Και όπως είπαμε νωρίτερα, η διάρκεια γοητεύει!

Bob Dylan | One More Cup Of Coffee | Original

Όλα είναι στο μυαλό μας τελικά.

Τα χρόνια πέρασαν και διαπιστώνω όπου κι αν ταξιδέψω ότι ζούμε μέρες που χαρακτηρίζονται από την “υστερία της γεύσης”. Μάγειροι, κρασάδες, μπαρμαναραίοι και καφετζήδες τείνουν να γίνουν πιο σημαντικοί από αυτούς που ασχολούνται με την ιατρική έρευνα. Στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;

Δεν ξέρω και δεν νομίζω να μάθω, πάντως και στην πιο απομακρυσμένη ελληνική πόλη έχουμε τη δυνατότητα να πιούμε πραγματικά καλό καφέ και το ενθαρυντικό είναι, ότι αυτό δείχνει να έχει διάρκεια. Και όπως είπαμε νωρίτερα, η διάρκεια γοητεύει!

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Φίλος από τα παλιά

Μέσα Ιουλίου και η βροχή έκανε άνω κάτω την παράσταση στο Ηρώδειο. Ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί ατάκτως, γολγοθάς η αναμονή για ταξί κι ένα ζευγάρι περπατούσε αμέριμνο, με κατεύθυνση τη Μητρόπολη.

Δημήτρης Κούμανης 06.08.2019

Ιστορίες υστερίας και υποκρισίας

Είχα πέσει με τα μούτρα, στα νόστιμα ταϋλανδέζικα πιάτα που βρίσκονταν μπροστά μου. Πλάϊ μου, μία κυρία είχε γίνει πιεστική -αφόρητα κουραστική για να ακριβολογώ- προς τον μάγειρα / ιδιοκτήτη.

Δημήτρης Κούμανης 26.07.2019

Ευωδία

Είπες “πάμε να φύγουμε…να ξεχάσουμε…να ξεχαστούμε”.
Το αυστηρό μου βλέμμα, δεν άφηνε περιθώρια για αποδράσεις. Να ξεχαστούμε ναι, όμως να μην ξεχάσουμε. Η απώλεια μνήμης, μου φαίνεται τρομακτική.
Σηκώθηκα μούσκεμα από τον ιδρώτα. Δεν ήταν εφιάλτης, όμως είχε κάτι σκοτεινό η ιστορία.

Δημήτρης Κούμανης 20.07.2019

Περί marketing

Πιστεύω ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι, ότι ο ρόλος των οινοποιείων είναι να φτιάχνουν κρασί. Όμως στην εποχή που ζούμε, χρειάζονται κι “εργαλεία” marketing, για να καταφέρουν να πουλήσουν τα κρασιά τους. Σωστά;

Δημήτρης Κούμανης 06.07.2019