Scroll to top
© 2020 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

σχεδόν 5 π.μ.

14 ημέρες εγκλεισμού, δεν είναι εύκολο πράγμα, δύσκολα περνάει ο χρόνος. Ότι κι αν αποφασίσω να κάνω, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνει ημιτελές. Το μυαλό φεύγει, σχεδόν αδύνατο να εστιάσω σ’ ένα πράγμα, να συγκεντρωθώ.

Ανήσυχο το τελευταίο βράδυ. Κοιτάω το ρολόι, με ξαναπαίρνει για λίγο ο ύπνος και πάλι ξύπνιος. Έφτασε σχεδόν 5 π.μ δεν αντέχω άλλο στο κρεβάτι, σηκώνομαι.
Κάθομαι στο σαλόνι με μια κούπα καφέ και απολαμβάνω πως διαγράφονται σε τοίχους και ταβάνι, τα φώτα του δρόμου. Παιχνίδια που διεγείρουν τη φαντασία, σαν μικρό παιδί, τότε που τα φωτάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, ήταν ταξίδι σε μακρινούς γαλαξίες.

σχεδόν 5 π.μ.

σχεδόν 5 π.μ.

14 ημέρες εγκλεισμού, δεν είναι εύκολο πράγμα, δύσκολα περνάει ο χρόνος. Ότι κι αν αποφασίσω να κάνω, το πιθανότερο είναι ότι θα μείνει ημιτελές. Το μυαλό φεύγει, σχεδόν αδύνατο να εστιάσω σ’ ένα πράγμα, να συγκεντρωθώ.

σχεδόν 5 π.μ.

Παρατηρώ το χώρο. Χρειαζόταν άραγε καραντίνα, για να καταλάβω πόσο μ’ αρέσει το σπίτι που ζω; Αναρωτιέμαι, πόσοι γνωρίζουμε τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε το κτίσμα που κατοικούμε; Εάν είναι νεόδμητο, άντε να ξέρουμε τον κατασκευαστή. Άλλωστε, είναι νεόπλουτη συνήθεια -κυρίως στα νότια προάστια, να αναγράφεται το όνομά του με λατινικά στοιχεία και προχώ γραμματοσειρές, στην είσοδο. Ακόμα ένας ασήμαντος, που θέλει να νιώσει σημαντικός.

Ανήσυχο το τελευταίο βράδυ. Κοιτάω το ρολόι, με ξαναπαίρνει για λίγο ο ύπνος και πάλι ξύπνιος. Έφτασε σχεδόν 5 π.μ δεν αντέχω άλλο στο κρεβάτι, σηκώνομαι.
Κάθομαι στο σαλόνι με μια κούπα καφέ και απολαμβάνω πως διαγράφονται σε τοίχους και ταβάνι, τα φώτα του δρόμου. Παιχνίδια που διεγείρουν τη φαντασία, σαν μικρό παιδί, τότε που τα φωτάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, ήταν ταξίδι σε μακρινούς γαλαξίες.

Παρατηρώ το χώρο. Χρειαζόταν άραγε καραντίνα, για να καταλάβω πόσο μ’ αρέσει το σπίτι που ζω; Αναρωτιέμαι, πόσοι γνωρίζουμε τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε το κτίσμα που κατοικούμε; Εάν είναι νεόδμητο, άντε να ξέρουμε τον κατασκευαστή. Άλλωστε, είναι νεόπλουτη συνήθεια -κυρίως στα νότια προάστια, να αναγράφεται το όνομά του με λατινικά στοιχεία και προχώ γραμματοσειρές, στην είσοδο. Ακόμα ένας ασήμαντος, που θέλει να νιώσει σημαντικός.

Ανήσυχο το τελευταίο βράδυ. Κοιτάω το ρολόι, με ξαναπαίρνει για λίγο ο ύπνος και πάλι ξύπνιος. Έφτασε σχεδόν 5 π.μ δεν αντέχω άλλο στο κρεβάτι, σηκώνομαι.
Κάθομαι στο σαλόνι με μια κούπα καφέ και απολαμβάνω πως διαγράφονται σε τοίχους και ταβάνι, τα φώτα του δρόμου. Παιχνίδια που διεγείρουν τη φαντασία, σαν μικρό παιδί, τότε που τα φωτάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου, ήταν ταξίδι σε μακρινούς γαλαξίες.

Παρατηρώ το χώρο. Χρειαζόταν άραγε καραντίνα, για να καταλάβω πόσο μ’ αρέσει το σπίτι που ζω; Αναρωτιέμαι, πόσοι γνωρίζουμε τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε το κτίσμα που κατοικούμε; Εάν είναι νεόδμητο, άντε να ξέρουμε τον κατασκευαστή. Άλλωστε, είναι νεόπλουτη συνήθεια -κυρίως στα νότια προάστια, να αναγράφεται το όνομά του με λατινικά στοιχεία και προχώ γραμματοσειρές, στην είσοδο. Ακόμα ένας ασήμαντος, που θέλει να νιώσει σημαντικός.

Ναι, αγαπώ το σπίτι που κατοικώ, όχι απλά μ’ αρέσει. Άλλες φορές με ψυχαναγκαστική τάξη, άλλες επιμελώς ατημέλητο, νιώθω όμορφα, άνετα, οικεία.
Όλα σχεδόν τα έπιπλα και τα διακοσμητικά, προέρχονται από παλαιοπωλεία ανά τον κόσμο. Όταν πρωτοέμεινα μακριά από την οικογενειακή στέγη, είχα μια ακατάσχετη επιθυμία, να γεμίσω το χώρο με αντικείμενα, που έχουν να “διηγηθούν ιστορίες”. Χαρές, γέλια, δάκρυα, πόνο. Έτσι δεν είναι άλλωστε η ζωή μας; Ένα puzzle, που άλλοι καταφέρνουν να το συμπληρώσουν, άλλοι όχι. Το σημαντικό είναι, πριν το τέλος, πόσα κομμάτια λείπουν;

Ετοιμάζομαι να βγω για περπάτημα, λίγο πριν χαράξει. Στέλνω μήνυμα στο 13033
“6 ονοματεπώνυμο διεύθυνση”. Μαζί με την αυτόματη αποδοχή, έχω ειδοποίηση από το Instagram. Ένας φίλος άφησε το παρακάτω μήνυμα, στο heteroclitoathens:

Θα μείνουμε μέσα. Αλλά όταν τελειώσει όλο αυτό θα έρθουμε εκεί να γιορτάσουμε. Και να μεθύσουμε! Με το κρασί και με τη ζωή!

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η επόμενη ημέρα

Η ημέρα επαναλειτουργίας για χιλιάδες επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστίασης, πλησιάζει.
Οι εβδομάδες που πέρασαν, από την αναστολή λειτουργίας στις 13 Μαρτίου
-κυρίως δε οι 42 ημέρες καραντίνας- μας έμαθαν ότι σε περιόδους κρίσης ή εκτάκτου ανάγκης, καθένας μας δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.

Δημήτρης Κούμανης 13.05.2020

Γεύση: Αρμονία ή αναρχία;

Η οργανοληπτική δοκιμή είναι, μια πανέμορφη διαδικασία με σκοπό την εξερεύνηση των γεύσεων και πραγματοποιείται ακολουθώντας ένα μυητικό πρωτόκολλο, ικανό να μας εισάγει και να μας ταξιδέψει στον φανταστικό κόσμο της ηδονής του ουρανίσκου.

Βένια Ρούφα 11.05.2020

Τόπος vs Παραγωγός

Ζούμε σε εποχή με αναρίθμητα κρασιά να κυκλοφορούν στην αγορά και με τις συλλογικές προσπάθειες των παραγωγών σε παγκόσμια εμβέλεια, να φαίνονται μέσα από την προσπάθεια να αναδείξουν την προσωπική τους δουλειά. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: Ποιός πρέπει τελικά να αφήνει το οριστικό αποτύπωμα σε ένα κρασί; Η προσωπικότητα του παραγωγού ή ο τόπος γέννησης ενός κρασιού;

Βένια Ρούφα 29.04.2020

Καιρός για αλλαγές

Τα εφαρμοσμένα μαθηματικά αποτελούν βασικό πεδίο, για την επίλυση πολλών σύγχρονων κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων. Μέρος αυτών η στατιστική επιστήμη, που μετά από συλλογή και ανάλυση στοιχείων, ερμηνεύει τάσεις, συνήθειες, συμπεριφορές, βοηθώντας μας να …

Δημήτρης Κούμανης 22.04.2020