Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Τα λόγια που δεν μιλήσαμε

Τα λόγια που δεν μιλήσαμε με τους ανθρώπους που συναντήσαμε και αγαπήσαμε στοιχειώνουν την ελευθερία μας, γιατί δημιουργούν ανησυχία.

Που πήγαν αυτοί που μοιραστήκαμε κατά καιρούς τη ζωή μας μαζί τους όταν αποφάσισαν να φύγουν από μας;

Ο καθένας μας μετρά αρκετές τέτοιες απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής του. Κάποιες πονούν περισσότερο και από το φυσικό θάνατο. Είναι γιατί ξέρουμε ότι είναι κάπου εδώ γύρω και ό,τι ζουν δεν μας συμπεριλαμβάνει πια. Αυτό νομίζω δημιουργεί τη μεγαλύτερη αναστάτωση. Και όταν είσαι αναστατωμένος δεν μπορείς να νιώσεις ελεύθερος.

Σε βασανίζουν τα ερωτηματικά που αιωρούνται: γιατί έφυγαν; πως μπόρεσαν ξαφνικά να μας εγκαταλείψουν τη στιγμή που ενδεχομένως τους είχαμε περισσότερο ανάγκη;

 

Ξαφνικά; κοντοστέκεται αμέσως η σκέψη και συμπληρώνει: τίποτα δεν γίνεται ξαφνικά.

Πάντα ή σχεδόν πάντα προηγείται η διαδικασία της προετοιμασίας.  

Είναι αυτά που τους κρύψαμε, γιατί φοβηθήκαμε.  

Είναι οι μισές αλήθειες που τους φανερώσαμε, γιατί δεν τολμήσαμε.  

Είναι αυτά που ζήσαμε και δεν τους συμπεριλάβαμε, γιατί προτιμήσαμε άλλους.  

Είναι η συγγνώμη που δεν είπαμε.  

Είναι γιατί κάτι δώσαμε μισό και έτσι δεν πήραμε πίσω το ολόκληρό τους.

 

Το ίδιο όμως έκαναν και εκείνοι σε μας, θα φωνάξει δυνατά η θυματοποίηση που όλους μας βολεύει.

Ναι.

Μπορεί.

Ίσως.

Ίσως όμως και όχι.

 

Έτσι μετριέται η σχέση και το μοίρασμα; θα αναρωτηθεί η ελευθερία.

Ναι.

Μπορεί.

Ίσως.

Ίσως όμως και όχι.

Δεν είναι το μέτρημα που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Τη μεγαλύτερη σημασία την έχουν τα λόγια που δεν μιλήσαμε σε εκείνους που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν το ίδιο.

Τα δικά μας λόγια. Τη στιγμή που ήταν να ειπωθούν. Λίγο πριν από εκείνο το “ξαφνικά”. Λίγο πριν την απώλεια. Λίγο πριν από αυτή την πικρή γεύση που νιώσαμε όταν καταλάβαμε ότι τους χάσαμε. Τη γεύση της απώλειας της ελευθερίας μας. 

Holly Golightly & The Greenhornes – There Is An End

Δεν είναι το μέτρημα που έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Τη μεγαλύτερη σημασία την έχουν τα λόγια που δεν μιλήσαμε σε εκείνους που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν το ίδιο.

Τα δικά μας λόγια. Τη στιγμή που ήταν να ειπωθούν. Λίγο πριν από εκείνο το “ξαφνικά”. Λίγο πριν την απώλεια. Λίγο πριν από αυτή την πικρή γεύση που νιώσαμε όταν καταλάβαμε ότι τους χάσαμε. Τη γεύση της απώλειας της ελευθερίας μας. 

Play

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Η γεύση των σταθμών

Αγαπώ πολύ τα λιμάνια και τους σταθμούς. Πιο πολύ τους σταθμούς. Ανακαλούν στη μνήμη μου…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 11.01.2019

Το μέγεθος μετράει;

Έστειλε πρόσφατα σχόλιο “διαδικτυακός φίλος” από τη Σεούλ, σχετικά με το γιατί οι Έλληνες…

Δημήτρης Κούμανης 06.01.2019

Tα παράθυρα ψηλά

Moυ αρέσει να κοιτάω ψηλά στα παράθυρα των σπιτιών όταν περπατάω στο δρόμο. Ψάχνω τις κουρτίνες…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 30.12.2018

Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας

“Να αρχίσουμε να συνδέουμε πάλι το κρασί με την καρδιά μας". Φατρίες και συνομωσιολογίες…

Δημήτρης Κούμανης 23.12.2018