Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Τα θέλω μας

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ”

τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Είναι ένα περίεργο πράγμα αυτό που συμβαίνει όταν παραδεχόμαστε ότι εμείς κάνουμε ότι δεν είναι τυπικά σωστό να κάνουμε. Με την παραδοχή, ξαφνικά, εκτιμάται. Από κατακριτέο γίνεται αποδεκτό και όσο πιο παράτυπο είναι αυτό που ομολογείται, τόσο μεγαλύτερη η αποδοχή.

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ”

τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Είναι ένα περίεργο πράγμα αυτό που συμβαίνει όταν παραδεχόμαστε ότι εμείς κάνουμε ότι δεν είναι τυπικά σωστό να κάνουμε. Με την παραδοχή, ξαφνικά, εκτιμάται. Από κατακριτέο γίνεται αποδεκτό και όσο πιο παράτυπο είναι αυτό που ομολογείται, τόσο μεγαλύτερη η αποδοχή.

Τι οδηγεί σε αυτό το αποτέλεσμα; η ουσία της αλήθειας; Αυτή είναι που σώζει τελικά πάντα;
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν τα σώζει όλα, ότι και αν είναι αυτό που ομολογείται όταν το αποφασίζουμε. Ξέρω όμως ότι σώζει σίγουρα εμάς τους ίδιους. Σε ότι μας αφορά προσωπικά, για το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε. Και ξέρουμε όλοι τι πραγματικά θέλουμε, όπως ξέρουμε ότι υποκρινόμαστε όταν δεν το παραδεχόμαστε. Όπως ξέρουμε που οφείλεται και η μετέπειτα θλίψη που όταν δεν λυθεί γίνεται θυμός και τσακίζει και αυτό που είμαστε και αυτό που τελικά θέλαμε και δεν έγινε, γιατί δεν το υποστηρίξαμε με όση αλήθεια του έπρεπε. Και μαζεύεται η θλίψη, μαζεύεται ο θυμός, το ένα μετά το άλλο, διαδοχικά και αυξητικά μέχρι να κινδυνεύσουμε να ξεχάσουμε τελικά τι ήταν αυτό που θέλαμε, εφόσον δεν το ομολογήσαμε έγκαιρα και το καλύψαμε με στερεοτυπικούς ελιγμούς και ρόλους άθλιας υποκριτικής.

Για το νέο χρόνο που πλησιάζει ας ευχηθούμε ο καθένας για τον εαυτό του να είναι μόνο αληθινά ο ίδιος σε όσα περισσότερα μπορεί κάθε φορά. Γιατί είναι απελευθερωτικό. Γιατί αντικαθιστά τη θλίψη με χαρά και το θυμό με ευεξία. Γιατί έχει αυτή τη γεμάτη, μεστή γεύση ενός αγαπημένου κρασιού που θέλεις να κρατήσεις τη γουλιά του στον ουρανίσκο σου και να μην την καταπιείς ποτέ, αν ήταν δυνατόν! Έτσι και την αλήθεια μας για το τι θέλουμε, τι είμαστε και τι δεν θα γίνουμε όσες στερεοτυπικές πιέσεις και αν υποστούμε.

Τη νέα χρονιά που έρχεται, ας την κρατήσουμε, χωρίς να την καταπιούμε.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

Αποξένωση

Συχνά, παιδιά γνωστών και φίλων, που διανύουν τα ηδονικά, μετεφηβικά χρόνια, εκφράζουν το…

Δημήτρης Κούμανης 05.03.2019

Περί γεύσης ο λόγος

Το κείμενο του fashion designer Paul Smith στο περιοδικό της Air France – τεύχος Φεβρουαρίου, αφορά τη γεύση…

Δημήτρης Κούμανης 22.02.2019

Kαι έπειτα ήρθε η άνοιξη….

Ο χειμώνας τον βάραινε όλο και πιο πολύ. Κρύο και βροχή, ατέλειωτη βροχή που άπλωνε παντού…

Κωνσταντίνα Ζέρβα 16.02.2019

Μυστικά του εδάφους

“Δεν υπάρχει πλάσμα συμπεριλαμβανομένων και αυτών των γουρουνιών, που να βρομίζει με τόση…

Δημήτρης Κούμανης 06.02.2019