Scroll to top 
© 2018 heteroclito cave & bar a vin | Φωκίωνος 2 & Πετράκη| 10563
Share
en el

Τα θέλω μας

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ”

τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Είναι ένα περίεργο πράγμα αυτό που συμβαίνει όταν παραδεχόμαστε ότι εμείς κάνουμε ότι δεν είναι τυπικά σωστό να κάνουμε. Με την παραδοχή, ξαφνικά, εκτιμάται. Από κατακριτέο γίνεται αποδεκτό και όσο πιο παράτυπο είναι αυτό που ομολογείται, τόσο μεγαλύτερη η αποδοχή.

“Είμαι ψεύδο σεμνός. Ψεύδο μετριόφρων. Θέλω να κάνω αυτό που θέλω! ”

τόνιζε έντονα τις λέξεις “ψεύδος” και “θέλω” ο Τάκης Χόρν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, πολλά χρόνια πριν. Τι γοητευτική αντιφατικότητα. Το ψεύδος να δηλώνεται με παραδοχή αλήθειας. Και τι τον ενδιέφερε πια; ήταν ήδη αρκετά μεγάλος σε ηλικία, κατά το χρόνο της συνέντευξης, είχε διανύσει το μονοπάτι της αυτοεπίγνωσης και προφανώς είχε καταλήξει σε συμπεράσματα που δεν είχε λόγο να μην τα μοιραστεί και δημόσια.

Είναι ένα περίεργο πράγμα αυτό που συμβαίνει όταν παραδεχόμαστε ότι εμείς κάνουμε ότι δεν είναι τυπικά σωστό να κάνουμε. Με την παραδοχή, ξαφνικά, εκτιμάται. Από κατακριτέο γίνεται αποδεκτό και όσο πιο παράτυπο είναι αυτό που ομολογείται, τόσο μεγαλύτερη η αποδοχή.

Τι οδηγεί σε αυτό το αποτέλεσμα; η ουσία της αλήθειας; Αυτή είναι που σώζει τελικά πάντα;
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν τα σώζει όλα, ότι και αν είναι αυτό που ομολογείται όταν το αποφασίζουμε. Ξέρω όμως ότι σώζει σίγουρα εμάς τους ίδιους. Σε ότι μας αφορά προσωπικά, για το ποιοι είμαστε και τι θέλουμε. Και ξέρουμε όλοι τι πραγματικά θέλουμε, όπως ξέρουμε ότι υποκρινόμαστε όταν δεν το παραδεχόμαστε. Όπως ξέρουμε που οφείλεται και η μετέπειτα θλίψη που όταν δεν λυθεί γίνεται θυμός και τσακίζει και αυτό που είμαστε και αυτό που τελικά θέλαμε και δεν έγινε, γιατί δεν το υποστηρίξαμε με όση αλήθεια του έπρεπε. Και μαζεύεται η θλίψη, μαζεύεται ο θυμός, το ένα μετά το άλλο, διαδοχικά και αυξητικά μέχρι να κινδυνεύσουμε να ξεχάσουμε τελικά τι ήταν αυτό που θέλαμε, εφόσον δεν το ομολογήσαμε έγκαιρα και το καλύψαμε με στερεοτυπικούς ελιγμούς και ρόλους άθλιας υποκριτικής.

Για το νέο χρόνο που πλησιάζει ας ευχηθούμε ο καθένας για τον εαυτό του να είναι μόνο αληθινά ο ίδιος σε όσα περισσότερα μπορεί κάθε φορά. Γιατί είναι απελευθερωτικό. Γιατί αντικαθιστά τη θλίψη με χαρά και το θυμό με ευεξία. Γιατί έχει αυτή τη γεμάτη, μεστή γεύση ενός αγαπημένου κρασιού που θέλεις να κρατήσεις τη γουλιά του στον ουρανίσκο σου και να μην την καταπιείς ποτέ, αν ήταν δυνατόν! Έτσι και την αλήθεια μας για το τι θέλουμε, τι είμαστε και τι δεν θα γίνουμε όσες στερεοτυπικές πιέσεις και αν υποστούμε.

Τη νέα χρονιά που έρχεται, ας την κρατήσουμε, χωρίς να την καταπιούμε.

Είμαστε απλά οι ιστορίες μας...

Σχετικά Άρθρα

“Sono tutti gay con …”

Επιστρέφαμε από Βερολίνο. Στο τραπεζάκι του αεροπλάνου, είχα απλώσει τις σημειώσεις μου,…

Δημήτρης Κούμανης 18.05.2019

Χαμόγελα ικανοποίησης

Καθόμουν στο πεζούλι, μ’ ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και χάζευα το “δίπλα”. Πρώτες ημέρες…

Δημήτρης Κούμανης 05.05.2019

Η κοινωνία στο πιάτο μας

Τις τελευταίες εβδομάδες, η ασφυκτική πίεση της δουλειάς, δεν άφησε ελεύθερο το μυαλό κι…

Δημήτρης Κούμανης 01.05.2019

Εμπιστοσύνη, σεβασμός και το ρίσκο του να ζεις

Πρόσφατα, τέσσερις άνθρωποι μαζευτήκαμε και δοκιμάσαμε μεγάλο αριθμό ελληνικών κρασιών.…

Δημήτρης Κούμανης 14.04.2019